امروزجمعه, 04 فروردين 1396-- Friday Mar 24 2017

ساعت 12:10:15

آخرین به روز رسانی : پنج شنبه 11:50:26

ویزیت فله ای بیماران در چند دقیقه!

چهارشنبه, 10 آبان 1391 ساعت 11:28 کدخبر :4693
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : ریحانه پیمان
ا

اشاره: حکایت ویزیت بیماران در جامعه ما حکایت عجیب و دنبالهداری است، ساعتها در اتاق انتظار مطب مینشینی و خودت را آماده میکنی تا بتوانی دقیق و صحیح شرح احوالت را بگویی تا او برمبنای گفتههایت به تشخیص درست بپردازد. ..اما وقتی وارد مطب میشوی برخلاف تصورت، بسیاری از حرفها ناگفته میماند چرا که پزشک بسیار کمتر از 15-10 دقیقه ای که ظاهرا زمان استاندارد ویزیت یک بیمار است پاسخگوی پرسشهایت است.

 

درعین حال، باید خدا را هم شکر کنی که به یک مطب خصوصی رفته ای چرا که در درمانگاهها و بیمارستانهای دولتی وضع از این هم بدتر است. پشت در بیمارانی را مشاهده میکنی که هریک دردی دارند و امیدوار به اینکه کسی دردشان را درمان کند و از آلامشان بکاهد. بیمارانی که مجبورند به بیمارستانها و مراکز درمانی دولتی مراجعه کنند چرا که توان پرداخت ویزیت پزشکان را در مطبها و یا بیمارستانهای خصوصی ندارند.

 

وقتی صابون طبیبان به تنم خورد!

یکی از شهروندان به نام رفیع پور از کم گذاشتن پزشکان اینطور گلایه می کند: "شنیده بودم که وقتی وارد مطب می شوی انگار که از قبل پزشک بیماری را تشخیص داده و یکی دو قلم دارو هم نوشته اما تا به حال به این واضحی صابون طبیبان به تنم نخورده بود، چند وقتی می شد که قفسه سینه ام مدام تیر می کشید. راه که می رفتم نفس کم می آوردم، غذا که می خوردم حالم بدتر می شد. به پزشکان مختلفی همچون عمومی و حتی متخصص داخلی یا ریه هم مراجعه کردم و انواع تشخیص ها را می دادند از قبیل ناراحتی معده، اعصاب، یا حتی ریه، اما هیچ کدام یک گوشی روی قلب من نگذاشتند تا این که شبی حالم بد شد و من را به اورژانس رساندند، تازه آن جا به من گفتند آقا شما چند وقت است که قلبتان مشکل دارد! و تعجب کرده بودند چه طور این چند وقت یک پزشک یک گوشی روی قلب من نگذاشته است!"

 

خانم ابراهیمی هم می گوید: "یک بار به طور ناگهانی دچار دوبینی و تاری دید شدم، پس از پیگیری متوجه شدم که بیماری ام اس گرفته ام. پرونده ام را برداشتم و به یکی از مراکز درمانی دولتی شهر مراجعه کردم، بسیار برایم جالب بود؛ پزشک متخصص مغز و اعصاب هیچ نگاهی به پرونده من نکرد، سریع چند قلم دارو نوشت و زنگ را به صدا درآورد تا بیمار بعدی بیاید. حتی فرصت نکردم از دکتر بپرسم چه غذاهایی بخورم و چه غذاهایی نخورم. "

 

یک دیپلمه پزشک!

یکی از شهروندان هم در این زمینه نکته جالبی می گوید: "یکی از اقوام ما با مدرک دیپلم یک سال در یک داروخانه کار می کرد و دیده بود پزشکان برای هر بیماری تعدادی داروهای ثابت را تجویز می کنند. حالا هر بیماری که داریم وقتی به او بگوییم دقیقا همان داروهایی را توصیه می کند که پزشک عمومی بعد از گرفتن حق ویزیت تجویز می کند. این نشان می دهد گرچه پزشکان سالهای متمادی تحصیل کرده اند ولی برخی از آنها دقیق معاینه نمی کنند و یک سری داروهای ثابت و عموما آرام بخش برای بیماران تجویز می کنند و با این کار تخصصشان را در حد یک فرد دیپلمه که یک سال در داروخانه ای کار کرده پایین می آورند."

 

برخی از پزشکان هم گاهی آنقدر عجله دارند که ترجیح می دهند چند بیمار را همزمان معاینه کنند و این یعنی رعایت نکردن حریم خصوصی بیمار. خانم فرهادی به عنوان یک مادر در این باره می گوید: "در مدرسه تشخیص داده بودند زانوهای دخترم پرانتزی است و باید به پزشک متخصص مراجعه کنیم. زمانی که با دخترم به یک ارتوپد رفتیم خانم منشی دو نفر را با هم صدا زد، ما هم هر دو با دو همراه رفتیم داخل مطب. هر دو مودب بودیم و نمی توانستیم حرف بزنیم آن بیمار دوست نداشت پیش ما حرف بزند و ما هم متقابلا سربسته بیماری را توضیح دادیم. در نهایت نصف مشکلات را نگفتیم و با سوالاتی پرسیده نشده از اتاق پزشک بیرون آمدیم."

 

روایت های آماری از شکایات بیماران

این طور گلایه ها در بین مردم زیاد دیده و شنیده می شود اما عموم مردم ترجیح می دهند به مراجع ذی ربط شکایت نکنند و تنها زمانی شکایت می کنند که مشکل جدی برایشان به وجود آمده باشد و به عبارتی کارد به استخوانشان رسیده باشد.

 

دکتر سرائیان رییس نظام پزشکی خمینی شهر ارتوپدها، متخصصان زنان و زایمان و دندانپزشکان را در صدر شکایات مردمی ذکر می کند و می گوید: "از دلایل اصلی که باعث شکایت از ارتوپدها می شود این است اگر اشتباهی از جانب این گروه سر بزند تمام زندگی بیمار تحت الشعاع قرار می گیرد، در مورد دندانپزشکان چون اطلاعات تخصصی ندارم چیزی نمیگویم. گروه دیگر پزشکان زنان و زایمان هستند که آمار بالایی از شکایات را دارند. به هر حال در شهر ما اکثر پزشکان زنان و زایمان در اصفهان ساکن هستند و فاصله آنها تا خمینی شهر زیاد است و در مواقعی همچون اورژانس ممکن است به موقع نتوانند به بالین بیمار برسند و جان دو انسان به خطر می افتد."

 

دکتر سرائیان افزایش شکایات مردمی طی سالهای اخیر را امری طبیعی دانسته و معتقد است: "زمانی که بیماران از حق و حقوق خود مطلع شوند یا هزینه های درمان زیاد می شود و یا حتی دیه ها تا اندازه قابل توجهی افزایش می یابد به تبع شکایت های مردم نیز افزایش می یابد و این امر کاملا عادی است."

 

رابطه خطاهای پزشکی با استراحت نکردن پزشکان

معاینه حجم زیادی از بیماران بدون در نظر گرفتن وقت استراحت برای پزشک یکی از مواردی است که به گفته کارشناسان میزان بروز خطاهای پزشکی را افزایش می دهد.

به گزارش سایت پزشکان بدون مرز، نتیجه پژوهش جدیدی در این زمینه نشان می دهد اگر ساعات استراحت پزشکان افزایش یابد، آمار خطاهای پزشکی آنان تا حد چشمگیری کاهش می یابد که این امر به نوبه خود به ارتقای سلامت افراد جامعه کمک می کند.

 

نتیجه بررسی اخیر پژوهشگران دانشگاه کاونتری نشان می دهد: اگر ساعات کاری پزشکان از ۵۶ ساعت در هفته به ۴۸ ساعت کاهش یابد میزان بروز خطاهای پزشکی آنان تا ۳۳ درصد کاهش می یابد که این امر به طور مستقیم بر سلامت بیماران تاثیرگذار است. در این تحقیق آمده است: بسیاری از پزشکان در مناطق مختلف جهان گاه حتی بیش از ۹۰ ساعت در هفته کار می کنند که این امر افزون بر صدمه زدن به سلامت آنان ، سلامت بیماران را نیز به خطر می اندازد و ضریب اشتباهات پزشکان را افزایش می دهد.

 

علل کم کاری ها

 

همان طور که هر ناهنجاری در جامعه دلایل گوناگونی دارد آشفتگی در سیستم درمان نیز مطمئنا دلایل گوناگونی دارد.

یکی از پزشکان شهر در بیان علت این ناهنجاری می گوید: "اگر یک پزشک وجدان کاری بالایی داشته باشد باید در پذیرش تعداد بیماران توان ذهنی و جسمی خود را در نظر بگیرد که متاسفانه در عمل این اتفاق کمتر می افتد. وی می گوید: ما گاهی اوقات اصلا نمی گذاریم بیمار صحبت کند و در اینگونه معاینه کردن ضرر اصلی متوجه بیمار است. او به اهمیت استانداردهای زمانی در طبابت اشاره میکند و میگوید: متاسفانه این استانداردها از سوی همکاران چه در بخش خصوصی و دولتی نادیده گر فته می شود. او می گوید: در بیمارستانی که من کار می کنم یک پزشک متخصص در دو ساعت در حدود دوبرابر استاندارد مقرر بیمار می بیند واین بسیار زیاد است. دلیل اصلی این موضوع هم تعداد زیاد بیمار و عدم توزیع صحیح پزشکان است."

 

یکی از پزشکان که جراح عمومی است می گوید: "مسأله مهم اینجاست که وقتی یک بیمار به یک پزشک ارتوپد برای عمل مراجعه می کند پزشک هیچ وقت به معیارهای تعیین شده عمل جراحی مانند وضعیت قلب و ریه توجه نمی کند و تنها به عضوی که باید عمل کند توجه می کند و این مسأله جان بیمار را در معرض خطر قرار می دهد."

 

وی می افزاید: "متأسفانه طبابت برای بسیاری از پزشکان کانالیزه شده است یعنی به محض اینکه بیمار بگوید سرماخورده ام بلافاصله بدون اینکه معاینه درستی انجام دهند درمان سرماخوردگی را انجام می دهند و بیمار را مرخص می کنند. بیمار هم اگر خوب شد که هیچی ولی اگر خوب نشد باز باید به پزشک مراجعه کند. وی می افزاید: تعداد زیاد مراجعان در سیستم دولتی باعث می شود که پزشک نتواند آن چنان که لازم است به بیمار برسد، زیرا وقت آن را ندارد.

 

دیدن 70 بیمار در نصف روز برای یک پزشک کار راحتی نیست."

بساز و بفروشی به سبک پزشکان!

یک پزشک عمومی هم در مورد کم کاری برخی پزشکان می گوید: "یک معاینه کامل به طور عادی شامل بررسی چشم، ته حلق، گوش، معاینه قلب، ریه، شکم و بررسی شرایط عمومی بیمار می باشد. یقینا زمانی که یک پزشک وقت کافی نگذارد معاینه کاملی هم نمی تواند انجام بدهد وکم کاری اتفاق می افتد."

 

این پزشک شهرمان خاطرنشان می کند: "پزشک می تواند با توجه به شرایط بیمار این استانداردها را کم یا زیاد کند اما مطمئنا این کم گذاشتن از استانداردها از یک حد و حدودی نباید تجاوز کند." او این طور ادامه می دهد: "زمانی که سیستم درمانی استاندارد و مناسب نداریم یک گروه پزشکان بنا به ضرورت اقتصادی سه جا باید کار کنند و یک گروه پزشکان از پی انگیزه سودجویانه خود چند تا شغل را انتخاب کرده اند و در کنار طبابت، دنبال شغلهای آزاد می روند. همین باعث می شود دقت لازم را نداشته باشند. با این شرایط یک پزشک اگر هم بخواهد نمی تواند استانداردهای زمانی را رعایت کند و این هم در خمینی شهر مسلما دیده می شود."

 

تعرفه ها

موضوع واقعی نشدن تعرفه ها، همیشه به عنوان یک پاشنه آشیل در تخلفات پزشکی مطرح بوده است و برخی براین نظر هستند که اگر تعرفه ها واقعی شود بسیاری از مشکلات سیستم درمان کاهش میابد. دکتر سراییان می گوید: "شاید این سخن من بازخورد خوبی در جامعه نداشته باشد اما واقعیت این است که تعرفه هایی که الان در جامعه اعمال می شود واقعا بسیار کمتر از آن چیزی است که حق پزشکان می باشد. مردم ما اگر هزینه های درمان را با کشورهای همسایه مقایسه کنند می بینند که تفاوت به چه میزان است."

 

یکی از پزشک شهرستان هم در این باره می گوید: "هر که بامش بیش برفش بیشتر. یک پزشک خیلی نیازها دارد که ممکن است اشخاص عادی نداشته باشند، بنابراین باید تعرفه ها هم به گونه ای باشد که یک پزشک که همه عمر خود را در راه تحصیل گذرانده با این شرایط اقتصادی رفاهش تامین شود. در همه جای دنیا پزشکان جزو اقشار مرفه حساب می شوند اما این جا فاصله طبقاتی با این سیستم درمان در بین خود پزشکان نیز زیاد است مثلا یک پزشک در آمد نجومی دارد اما پزشک دیگر شاید ماهی یک میلیون هم درآمد ندارد و متاسفانه تفاوت درآمد در بخش خصوصی و دولتی نیز باعث می شود برخی همکاران بعضی بیماران را به مطب خود ارجاع دهند که اصلا صحیح نیست."

 

در حالی برخی پزشکان کم بودن حق ویزیت را زمینه ساز کم فروشی میدانند که به نظر می رسد این گونه استدلالات چندان منطقی به نظر نمی رسد چرا که از درآمد پایین برخی از پزشکان که بگذریم عموم پزشکان بویژه متخصصین درآمدهای قابل توجهی دارند که با بقیه اصناف جامعه حتی اعضای هیات علمی دانشگاهها فاصله بسیاری دارد.

 

رییس نظام پزشکی خمینی شهر: کم کاری را قبول دارم ولی زیاد مهم نیست

 

سرائیان در مورد زمان استاندارد معاینه می گوید: "استانداردِ زمانی که یک پزشک عمومی باید برای بیمار خود بگذارد برای پزشکان عمومی در حدود 8 دقیقه، برای متخصص10 دقیقه و برای فوق تخصص در حدود 20 دقیقه است." وی کم کاری پزشکان را می پذیرد اما آن را چندان مهم نمی داند: "من قبول دارم با عجله بیمار دیدن در کیفیت درمان مطمئنا تاثیرگذار است ولی زمانی که یک پزشک توان علمی بالایی دارد می تواند زمان را مدیریت کند. اگر قرار باشد که بیمار زمان تعیین کند شاید بیمار بخواهد که یک ساعت حرف بزند."

 

سراییان می گوید: "یادش به خیر استاد ما می گفت خیلی نگذارید بیمار زیاد صحبت کند، شما ببینید در درمان به چه نکاتی احتیاج دارید همین." وی خاطرنشان می کند: "80-70 درصد پزشکان همکار من کارشان کم عیب است. او درخصوص علت این کم کاریها می گوید: بیشتر این کم کاری ها و بی دقتی ها در مواقع اورژانس بوده که برای مثال همکاران برای بیمار کم توضیح داده اند و بی دقتی کرده اند. او می گوید بسیاری از همکاران من انگیزه نوع دوستی بالایی دارند و وجدان کاری زیاد و در نتیجه کم کاری گروهی از اقلیت را نمی توانیم به اکثریت تعمیم دهیم.

 

او میگوید: همین چند روز بیش یک متخصص گوش و حلق و بینی به من گفت در نصف روز هفتاد تا بیمار دیده ام و الان می خواهم بروم در حدود پنجاه بیمار دیگر را معاینه کنم. برای خودم هم تعجب آور است که چه طور این تعداد بیمار را بعضی از همکاران پذیرش می کنند، اما بسیاری از این بیماران این پزشک سرما خورده اند و معاینه آنها زیاد زمان لازم ندارد. سراییان می گوید: در بسیاری از مواقع پزشک در همان لحظات اولیه بیماری را تشخیص میدهد و زمان اضافی گذاشتن برای بیمار، بیشتر برای آرامش بیمار است. وی میگوید: در نهایت قضاوت مردم براساس مشاهده 5 درصد مطب ها می باشد بالاخره برگه های بیمه پزشکان در سازمان را من می بینم. در بخش دولتی هم که پزشکان ناچار به پذیرش بیمار زیاد هستند و در نهایت هم در شرایطی که درمان تحت الشعاع قرار نگیرد به نظر نمی آید این موضوع زیاد نگران کننده باشد.

 

چه باید کرد؟

کم نیستند پزشکانی که با انگیزه های انسان دوستانه رشته پزشکی را انتخاب کرده اند و با عشق و وجدان کاری بالا در شهر ما به امر طبابت و خدمت به همشهریان هستند. اما در این میان عده ای از پزشکان هم هستند که وجدان کاری لازم را ندارند اما چگونه می توان این ناهنجاری ها را رفع کرد؟

 

یکی از پزشکان که سالها تجربه کار در خمینی شهر را دارد می گوید: "متاسفانه بخشی از جامعه پزشکی به شدت پولی شده اند و بیشتر به فکر کسب درآمد بیشتر هستند تا خدمت به جامعه. در حالی که در گذشته اینگونه نبود و از پزشک با نام "طبیب" یاد می کردند که بار ارزشی داشت. اما امروز برخی از همکاران ما ترجیح می دهند اضافه درآمدشان را در جاهایی مثل خرید و فروش سکه و ارز و آپارتمان سازی و ... سرمایه گذاری کنند و خود به خود درگیر می شوند به طوری که گاهی در حین معاینه بیمار، ذهنشان درگیر قیمت ارز و سکه است و تلفنی آخرین قیمتها را جویا می شوند."

 

وی می افزاید: "پول محوری در بین نسل جدید هم به سرعت در حال افزایش است به طوری که در بین دانشجویان رشته پزشک عمومی، بدون در نظر گرفتن نیاز جامعه بیشتر خواستار قبولی در تخصص پوست و مو هستند دلیل اصلی آن هم درآمد بالای این تخصص هاست."

 

یکی از فعالان حوزه سلامت شهرستان هم در این زمینه پیشنهاد می دهد بیماران در جریان حقوقشان قرار بگیرند، موضوعی که در کمتر بیمارستانی اطلاع رسانی می شود. او می گوید: "هر اندازه بیماران از حق و حقوق خود اطلاعات بیشتری داشته باشند مطمئنا بهتر می توانند با پزشکان ارتباط برقرار کنند و خواسته های خود را مطرح کنند." وی می گوید: "اولین حق بیمار این است که پزشک باید در کمترین زمان و کمترین هزینه برای بیمار، بهترین معالجه را داشته باشد اما معمولا این پزشک است که به عنوان کارشناس تشخیص می دهد چقدر باید برای بیمار وقت بگذارد و بیماران در مورد عدم رعایت استانداردهای زمانی متاسفانه تا جایی که من اطلاع دارم نمی توانند پیگیری کنند اما یقینا اگر اعتراضات نسبت به یک پزشکی بالا برود به آن پزشک حداقل تذکر داده می شود."

 

وی پیشنهاد می دهد: "بهتر است که جلساتی در بیمارستان ها و مراکز درمانی گذاشته شود و بررسی شود که خطاهایی که در اثر کم وقت گذاشتن، خستگی پزشکان و... اتفاق افتاده برای مثال از کدام گروه پزشکان بیشتر بوده، آثار و عواقب این رفتارها برای بیماران چه بوده و به پزشکان حتی بدون نام بردن از پزشکی برای آگاهی بیشتر پزشکان اطلاع رسانی شود."

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید