امروزسه شنبه, 29 خرداد 1397-- Tuesday Jun 19 2018

ساعت 08:46:24

آخرین به روز رسانی : دو شنبه 01:37:57

گفتگو با مترجم نابینای شهرمان
معدل بالا موفقیت نیست

گفتگو با مترجم نابینای شهرمان

سه شنبه, 22 خرداد 1397 ساعت 09:43 کدخبر :11984
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : سارینا رفیع پور-آرمان محمدی

اشاره: سعید زرگریان متولد 1371 مترجم زبان انگلیسی و دارنده رتبه یک کنکور دکترا در این رشته است. وی یکی از نابینایان موفق شهرمان است که توانسته علاوه بر موفقیت در تحصیل، به کمک تکنولوژِی برای خود کسب و کار در فضای مجازی برای خود فراهم کند. او تاکید می کند که گرفتن نمره های بالا در دانشگاه از دید مردم کار شاقی است و این نگاه جای تامل دارد. در ادامه چکیده این گفتگو را می خوانید.
**


€لطفا در ابتدا خودتان را برای خوانندگان فرصت معرفی کنید؟
بنده دارای مدرک کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی و کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه اصفهان هستم. دورۀ کارشناسی را با معدل 56/18 (رتبۀ سوم گروه) و کارشناسی ارشد را با معدل 47/19 (رتبۀ اول گروه) به پایان رساندم. در آزمون کارشناسی ارشد سال 1393، رتبۀ سوم گرایش مترجمی، در آزمون دکتری سال 1395، رتبۀ اول مجموعۀ زبان انگلیسی و، در آزمون دکتری 1396، رتبۀ یازدهم گرایش ترجمه را کسب کردم. با این حال، بعد از طی کردن فرایند مصاحبه، موفق به راهیابی به مقطع دکتری نشدم.

 

€علت نابینایی شما چیست و شما چطور توانستید با وجود این کم بینایی تا این در جه تحصیل کنید؟
از بدو تولد، به بیماری چشمی RP، که عوام آن را به شب€کوری می€شناسند، مبتلا بودم. این بیماری در یک و نیم سالگی تشخیص داده شد و از آن زمان تاکنون، به پیشرفت خود ادامه داده است. در ابتدا، از بینایی نسبتاً خوبی برخوردار بودم، به طوری که، تا مقطع دبیرستان، از کتب عادی استفاده می€کردم.
اما بعد از آن، به تدریج روند پیشرفت بیماری تسریع شد و بالاجبار به کتاب€های درشت€خط روی آوردم. با توجه به اینکه از کودکی به زبان انگلیسی، و به خصوص ترجمه، علاقه داشتم، رشتۀ زبان انگلیسی را برای تحصیل در دانشگاه انتخاب کردم، که البته گرایش ادبیات بعد از انتخاب رشته و با سازوکار سازمان سنجش تا حدودی بر من تحمیل شد.
تا سال دوم دانشگاه، همچنان از کتب درشت€خط، البته با دشواریِ بیشتر، استفاده می€کردم. تا اینکه، با توجه به تشدید بیماری و افزایش حجم دروس، مجبور شدم از روش دیگری برای مطالعه استفاده کنم.
از همان ابتدای ورود به دانشگاه، با مرکز امور نابینایان دانشگاه اصفهان و کارمندان وظیفه€شناس و مهربانش، آقای هادیان و خانم کریمی، آشنا شدم. در آنجا، ضمن آشنایی با دانشجویان نابینا و کم€بینای دیگر، به دنیای کتاب€های صوتی و دیجیتال راه یافتم. با توجه به اینکه از ابتدا بینایی داشتم و خط مخصوص نابینایان، خط بریل، را بلد نبودم، دریافتم که آنچه می€تواند مرا برای ادامۀ تحصیل یاری کند استفاده از همین€گونه کتاب€هاست.

 

€دسترسی به منابع برای شما دشوار نبود؟

خوشبختانه، با پیشرفت فناوری، مشکلی در زمینۀ مطالعۀ منابع انگلیسی وجود ندارد؛ چرا که می€توان این€گونه کتاب€ها را اسکن و با استفاده از نرم€افزارهای مخصوص، به فرمت€های دیجیتال و قابل€خواندن با رایانه تبدیل کرد. کتب فارسی را نیز مؤسساتی مانند مرکز امور نابینایان دانشگاه اصفهان، با استخدام گویندگان مجرب، به فایل صوتی تبدیل می€کنند. بنابراین، دیگر مشکلی برای ادامۀ تحصیل وجود نداشت و مقطع کارشناسی و، بعد از آن، کارشناسی ارشد با موفقیت طی شد. به علاوه، وجود اساتید دلسوز و دوستان همراه نیز باعث شد در زمینۀ تحصیل مشکلی نداشته باشم و تمامی کلاس€ها و مقاطع را با کسب بهترین نمرات و رتبه€ها طی کنم.

€

برای رفت و آمد به دانشگاه با چه مشکلاتی مواجه بودید و چگونه آنها را برطرف می کردید؟
در ابتدای ورود به دانشگاه، برای رفت و آمد به خانواده متکی بودم اما، با کمک دوستان نابینای مستقل، مسیر رفت و آمد با تاکسی و اتوبوس را آموختم و توانستم تا حدودی مستقل شوم. در ابتدا، برای استفاده از اتوبوس، مجبور به شمارش ایستگاه€ها یا پرسیدن از افراد مختلف بودم اما، با پیشرفت فناوری تلفن همراه و ظهور برنامه€های مسیریاب دسترس€پذیر برای نابینایان، به راحتی و با استفاده از این€گونه برنامه€ها از محل استقرار اتوبوس، موقعیت خیابان و موارد دیگر مطلع می€شدم.
به علاوه، کم€کم استفاده از عصای سفید را فراگرفتم و این امر نیز گام بلندی در جهت استقلال محسوب می€شد. در کل، پیشرفت فناوری به استقلال نابینایان، چه در زمینۀ رفت و آمد و انجام امور روزمره، و چه در زمینۀ کار و تحصیل، کمک زیادی می€کند.به مدد همین پیشرفت فناوری و آشنایی با نرم€افزارهای صفحه€خوان رایانه، توانستم وارد بازار ترجمه شوم.

€

چه فرآیندی را طی کردید تا توانستید به عنوان یک مترجم با موسسه ای در تهران وارد بازار کار شوید و به کار تر جمه بپردازید؟
در سال 92، یکی از هم€رشته€ای€های نابینا دارالترجمۀ آنلاینی به نام «شبکۀ مترجمین ایران» را به بنده معرفی کرد، و، اتفاقاً، آن سال آزمون حضوری جذب مترجم این مؤسسه در اصفهان برگزار شد. بعد از شرکت در آزمون مذکور، توانستم با کسب نمرۀ 450 به عنوان مترجم سطح نقره€ای مشغول به کار شوم.
با تلاش فراوان، و به لطف ارزیاب€های دقیق و کاربلدِ این مؤسسه، موفق شدم پله€پله پیشرفت کرده و ظرف دو سال به سطح طلایی و حداکثر امتیاز ممکن دست یابم. از ابتدای همکاری€ام با این مؤسسه تا کنون، متونی به طول بیش از ششصد هزار کلمه را از انگلیسی به فارسی و بیش از ده هزار کلمه را نیز از فارسی به انگلیسی ترجمه کرده€ام، که عمدتاً در زمینه€های مدیریت و فناوری اطلاعات، رایانه و شبکه و روانشناسی بوده€اند. به علاوه، اخیراً شش کتاب در زمینه€های مختلف را از انگلیسی به فارسی ترجمه کرده€ام که در مراحل بازخوانی و آماده€سازی برای چاپ قرار دارند.
از آنجایی که ترجمه کاری پروژه€ای محسوب میشود و در نتیجه، ساعات کار و درآمد مشخصی ندارد، نمی€توان به عنوان تنها منبع درآمد روی آن حساب کرد. به علاوه، به دلیل ذهنیت نادرست مردم در مورد کار ترجمه و انتظار کار کم€زحمت و در عین حال باکیفیت از سوی مشتریان، میزان دستمزد پرداختی به مترجمان در ایران چندان بالا نیست و همین امر نیز مانع دیگری محسوب می€شود.
با این حال، با توجه به دسترس€پذیری و فراوانیِ منابع انگلیسی€زبان، تحصیل در گرایش€های مختلف رشتۀ زبان انگلیسی و کار در حوزه€های مرتبط، علی€الخصوص ترجمه، برای نابینایان نسبتاً مناسب و تحصیل زبان و کار ترجمه برای نابینایان را به نسبت مناسب ارزیابی می€کنم.

€

در پایان اگر سخن ناگفته ای دارید بیان کنید؟
تا کنون، بیشترِ موفقیت€های نابینایان، یا بهتر است بگویم بیشترِ موفقیت€هایی که به چشم آمده€اند، در حوزۀ تحصیل اتفاق افتاده€اند. البته، شاید بتوان گفت که چنین دستاوردهایی تنها از نظر افراد بینا موفقیت محسوب می€شود؛ چرا که فکر می€کنند صرف درس خواندنِ کسی که از نعمت بینایی محروم است کار شاقی محسوب می€شود، چه رسد به کسب نمرات و رتبه€های بالا.
این در حالی است که، اگر مردم و مسئولین به این افراد اعتماد و مشاغل مناسب را برایشان فراهم کنند، شاهد توانایی€ها و دستاوردهای افراد نابینا در بازار کار نیز خواهیم بود. کما اینکه افراد زیادی از این قشر توانسته€اند در مشاغل خصوصی و دولتی مختلف ایفای نقش کنند. متأسفانه، تاکنون نگاه درستی به این افراد وجود نداشته و همین امر هم ایجاد مشکلاتی در زمینۀ اشتغال را به دنبال داشته است.
در نتیجۀ این نگاه نادرست و نبود بستر فعالیت و نمایش توانایی€ها، و در برخی موارد هم عدم اتحاد و همبستگی کافی در میان تشکل€های نابینایی، تا اینجا اقدام قاطعی برای حل مشکل اشتغال این افراد صورت نگرفته است. اوج این اتفاق را میتوان در منع قانونیِ شرکتِ افراد دارای مشکلات بینایی در آخرین مرحلۀ آزمون استخدامیِ آموزش و پرورش مشاهده کرد. البته، امیدوارم با تصویب لایحۀ حمایت از حقوق معلولان این مشکل تا حد ممکن حل شود.

مطالب مرتبط:

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید