امروزجمعه, 04 فروردين 1396-- Friday Mar 24 2017

ساعت 06:13:41

آخرین به روز رسانی : پنج شنبه 09:03:36

 ویولن، ساز زندگی ام را کوک کرد
گفتگو با سیدرسول موسوی ویولن ساز خمینی شهری
ویولن، ساز زندگی ام را کوک کرد

در که می گشاییم نوای ویولن به پیشبازمان می آید و هر چه پیش تر می رویم تابلوهای نصب شده بر دیوار کارگاه یک یک به رویمان لبخند می زنند. تصاویری از ویولن، از مکان های گردشگری خمینی شهر و اشعاری با خط خوش فارسی.
ویولنِ در حال ساخت، نشسته است روی میز و سکوت اختیار کرده در همسایگی دستگاه تراش و ضخامت سنج. گویی او هم گوش سپرده است به نغمه ای که در فضا پیچیده. قفسه پر از کتاب هم آن طرف تر حرف های زیادی برای گفتن دارد.
«یک ویولن سفارش بدهیم، کی آماده می شود؟» این را ما می پرسیم و ویولن ساز در حالی که انگشت سبابه خود را در استکان رنگ فرو می کند و آرام بر صفحه می کشد، با لبخند پاسخ
می دهد: «مهر96. تا شهریور سفارش گرفته ام.»

 

سالی چند دستگاه ویولن می سازید؟

حدودا 10 دستگاه. ساخت هر دستگاه 45 روز زمان نیاز دارد البته با روزی 4 ساعت کار.


چرا ویولن را انتخاب کردید؟
با سه تار شروع کردم هم می ساختم و هم می نواختم اما به خاطر حساسیتی که به چوب توت پیدا کردم مجبور شدم سه تار را کنار بگذارم.
از وقتی سه تار را کنار گذاشتم 10 سال گذشته بود که یک روز با آقای نوراله سروانی برخورد کردم و ایشان مرا تشویق کردند که به ویولن سازی رو بیاورم. روی این پیشنهاد فکر کردم. آقای مسعود طالبی یکی از سازسازان خبره خمینی شهر که در حال حاضر در مدرسه ویولن سازی ایتالیا در حال تحصیل است در این زمینه کمک بسیاری به بنده کردند. آقای رسول قپانی هم که در ایتالیا مشغول تحصیل در رشته موسیقی است راهنمایی های تاثیر گذاری داشتند. سال 86 بود که تصمیم گرفتم وارد دنیای ویولن شوم و پس از دو سال تحقیق و مطالعه دست به کار ساخت شدم.


استادتان چه کسی بود؟
نه استادی اختیار کردم و نه حتی از نجاری سررشته ای داشتم. معلم من، تحقیقات و مطالعات
گسترده ام در این زمینه بود اگرچه جز چند ترجمه ناقص، منبع مکتوب دیگری به زبان فارسی نداریم. در گام اول کتاب های یک ویولن ساز آمریکایی را پیدا کردم و خواندم.


این ویژگیِ بدون استاد کار کردن در غالب سازسازان خمینی شهر دیده می شود، علت چیست؟
کار کردن با یک استاد خاص چون خط و سیر مشخصی دارد خلاقیت را تا حدود زیادی کور می کند اما وقتی سعی کنی از هر استاد یک نکته بگیری آن وقت راه پیشرفت به رویت گشاده تر می شود. گذشته از آن در کار سازسازی رمز و راز بسیاری نهفته است که معمولا سازنده آن را در سینه خود نگه می دارد و منتقل نمی کند.


منظور همان فوت کوزه گریست؟
البته بنده این را قبول ندارم که استاد رمز و راز را در سینه خود نگه دارد چراکه هر ساز صدای خودش را دارد صدایی که مستقیم به سازنده برمی گردد. هرگز دو سازنده سازی با یک صدا
نمی سازند اما اولین سازی که بنده ساخته ام با آخرینش یک صدا می دهد یعنی شخصیتِ ساز من منحصر به خود من است و عوض شدنی هم نیست اما قابل ارتقاست. ساز در هر جای دنیا که نواخته شود نام سازنده خود را با بانگ بلند اعلام می کند.


حساس ترین بخش ویولن سازی کدام است؟
همانطور که ما صوت داریم همه اشیا هم صوت دارند از جمله چوب. هر نقطه از چوب صدای مخصوص به خودی دارد و نکته حائز اهمیت در هر ساز این است که بتوانی صدایش را درست تنظیم کنی. ویولن، ساز عجیبی است و کوک کردنش 20 ساعت زمان می برد.


چطور سازتان را کوک می کنید؟
صفحه زیر در 5 نقطه کوک می شود و صفحه رو هم در 5 نقطه. اِف را که جاسازی می کنیم صفحه ها از کوک می افتند و باید از نو کوک شوند. کلاف را هم که می گذاریم باید دوباره صفحات را کوک کنیم.


یعنی همه هنر یک ویولن ساز در کوک کردن است؟
هم در کوک کردن و هم در نحوه رنگ آمیزی ساز


چطور سازتان را رنگ می زنید؟
رنگ آمیزیِ ساز کار بسیار پیچیده ای است که حتی گاه اساتید بزرگ دنیا را هم مجبور می کند به فرچه و پیستوله متوسل شوند. هم، وزنی که رنگ به ساز اضافه می کند مهم است و هم ترکیب رنگ.
بنده معمولا از عناصر بومی خمینی شهر برای ساختن رنگ استفاده می کنم از موادی که در دسترسم باشد مثل موم زنبور عسل و شیره درخت زردآلو. موقع رنگ آمیزی هم فقط با انگشت دستم کار می کنم.


این ترکیب رنگ ابتکار خودتان است؟
بله به جرات می توانم بگویم که هیچکس در دنیا از این ترکیب برای رنگ آمیزی ساز استفاده نمی کند چراکه بنده از مواد طبیعی پیرامونی استفاده می کنم. رنگ آمیزی با انگشت را هم گمان نمی کنم کسی در ایران انجام بدهد.


چوب مورد استفاده تان چیست؟
برای صفحه رو از چوب روسی استفاده می شود و برای صفحه زیر از چوب افرا. البته چوب باید 5 سال بماند تا قابلیت تبدیل شدن به ویولن پیدا کند.


شاگرد هم دارید؟
چند نفری آمده اند اما نمی مانند. کار سازسازی با دست کار سختی است که هر کسی زحمتش را به جان نمی خرد. خیلی وقت ها خریداران در طول مدتی که در حال ساختن سازشان هستم به کارگاهم سر می زنند تا مطمئن شوند که با دست کار می کنم.


تفاوت ویولن دست ساز با ماشینی چقدر است؟
از زمین تا آسمان. ویولن باید به گونه ای ساخته شود که بالای صد سال عمر کند. ویولن چینی ارزان قیمت توی بازار هست. ویولن هایی هم که در کارگاه های صنعتی داخل ساخته می شود قیمت بالایی ندارد و مناسب کسانی است که تازه کارند یعنی یک نوازنده حرفه ای هرگز این سازهای مشقی را نمی خرد.


کار در حوزه موسیقی در روحیات شما چه تاثیری داشته است؟
سال 74 با نوازندگی سه تار په به دنیای موسیقی گذاشتم. شاگرد آقای فرامرز کلانتری بودم. اگرچه آن زمان فقط با هدف پر کردن اوقات فراغت به موسیقی رو آوردم اما در طول زمان به نقطه ای رسیدم که ویولن سازی بخش زیادی از وقت و فکر و قلب مرا به تصرف خود درآورد و روحیه ام را که دستخوش تکرار و روزمرگی شده بود زیر و رو کرد. طولی نکشید که از نوازندگی سه تار به سازندگی سه تار روآوردم و بعد با یک وقفه تقریبا طولانی ویولن سازی را برگزیدم. این هنر نگاهم را به زندگی تغییر داد و این تغییر مسیر به خوبی سر کلاس درس و در رفتار با دانش آموزان مشهود است.
بنده هم هنر تدریس می کنم و هم ادبیات فارسی و با دانش آموزان در هر دو کلاس رابطه خیلی خوبی دارم. به آنها فرصت حرف زدن می دهم و دانش آموزی که از انشا نوشتن ترس دارد، سر کلاس بنده به جایی می رسد که داستان می نویسد.


گفتید در این 7-6 ساله 52 دستگاه ویولن ساخته اید، می دانید سازهایتان چه سرنوشتی پیدا کرده اند؟
همه سازهایم شناسنامه دارند. در دفتر بزرگی تصویرِ ساز را می کشم و مشخصات فنی مثل کوک، وزن، ضخامت، ترکیب رنگ، تاریخ تولید، قیمت و نام خریدار را ثبت می کنم.


چند نفر از کسانی که با ساز شما می نوازند را نام ببرید؟
آخرین ویولن را به سفارش آقای شفیعی رهبر ارکستر اصفهان ساختم. سازی که در حال حاضر در حال ساختش هستم متعلق به خانم میرلوحی نفر اول جشنواره خوارزمی است.
از آقای مجید میرزایی هم دو تا سفارش داشته ام یکی برای سریال رفیق یکی هم برای کاست یکی از خوانندگان کشوری. آقای فدوی از اعضای ارکستر ملی ایران هم دو تا ویولن برای ارکستر از بنده خریده اند. خانم های مشتاقیان و چناریان هم که مدرس موسیقی هستند با ویولن های بنده کار
می کنند. اعضای ارکستر اصفهان و هنرآموزان هنرستان موسیقی اصفهان هر کدام ساز حرفه ای بخواهند، می آیند سراغ بنده.


سازهایتان خارج از کشور هم رفته است؟
یکی از سازهایم الان در آمریکاست و دومی هم در حال رفتن است. از برزیل هم سفارش دارم.


***
تلفن همراه آقای موسوی زنگ می زند. یک نفر از پشت خط، ویولنی سفارش می دهد و آقای موسوی نشانی کارگاهش را شمرده شمرده می گوید. بعد از خداحافظی با شخصی که آن طرف خط است، رو به ما می گوید: غالب مشتری هایم از اصفهان می آیند. خیلی وقت ها تشویقم می کنند که کارگاهم را به اصفهان منتقل کنم اما هرگز دوست ندارم از شهرم بیرون بروم. دوست دارم از این فرصت برای معرفی درست شهرم استفاده کنم. وقتی خریداران به کارگاهم می آیند سعی می کنم حتما آنها را به دیدن مکان های تاریخی خمینی شهر ببرم.

 سال جدید را در خمینی شهر سال نهج البلاغه بنامید
امام جمعه موقت خمینی شهر:
سال جدید را در خمینی شهر سال نهج البلاغه بنامید

آخرین نماز جمعه سال 1395 توسط امام جمعه موقت حجت الاسلام و المسلمین تمنایی ایراد گردید.
به گزارش خبرنگار فرصت آنلاین، حجت الاسلام و المسلمین تمنایی گفت: در این شهرستان امسال را سال نهج البلاغه قرار دهید. من نیز هر کمکی بتوانم دریغ نمی کنم. ان شاءا... در سال جدید فرهنگ نهج البلاغه را جا بیفتد که اگر این فرهنگ وارد جامعه شد خواسته های امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری محقق می گردد.


وی ادامه داد: از خواهران و برادران حوزوی، معلمان و اساتید و نخبگان دعوت می شود اگر خواستید فرهنگ مردم بالا رود، بیایید این نهضت را در این شهر شروع کنیم. به وسیله نهج البلاغه خیلی کارها را می توان انجام داد.


خطیب جمعه خطاب به دست اندرکاران فرهنگی گفت: بیایید در سال جدید جامعه را با نهج البلاغه آشنا سازیم بخصوص در شهر بزرگی که عشق به ولایت بر پیشانی اش می درخشد، انتظار می رود روی نهج البلاغه علی(ع) بیش از پیش کار شود.


حاج آقا تمنایی توضبح داد: در برخی مساجد کتاب نهج البلاغه خریداری شده و همانگونه که هر شب تلاوت نور می شود، بعد از نماز یک صفحه نهج البلاغه نیز خوانده می شود و پس از آن به مدت ده دقیقه امام جماعت توضیح و ترجمه می گوید. اگر روزی یک صفحه خوانده شود، در عرض یک سال کتاب نهج البلاغه ختم می گردد.


وی ضمن تبریک میلاد فرخنده حضرت فاطمه زهرا(س) خطاب به زنان جامعه گفت: شما اگر فاطمه زهرا(س) نشدید و نمی توانید بشوید، به سوی این قله حرکت کنید و در مسیر فاطمی و امام و رهبری گام بردارید.

آوای خوش سازسازان در کوچه پس کوچه های خمینی شهر+تصویر
با سازسازان خمینی شهر آشنا شویم
آوای خوش سازسازان در کوچه پس کوچه های خمینی شهر+تصویر

اگرچه هنوز رشته ای تحت عنوان سازسازی در هیچکدام از دانشگاه های کشور تدریس نمی شود اما از گوشه و کنار شهرستان ما اساتیدی سربرآورده اند که در گمنامی تمام به این هنر و صنعت مشغولند. انبارهای چوب اصغرآباد به عنوان یکی از ورودی های چوب مرغوب کشور به کمک خوش ذوقی و توانایی تعدادی از هنرمندان ما آمده تا هنر سازسازی را در کوچه پس کوچه های این شهرستان به حد کمال برسانند.

شاید باور نکنید اگر بگوییم سازهایی از کارگاه های سازسازی خمینی شهر بیرون می آید که نه تنها به سراسر کشور می رود بلکه پا را از این هم فراتر گذاشته و به نقاط دور و نزدیک جهان ارسال می شود و اساتید سازسازی ما اگرچه خود گمنامند اما سازی که می سازند فقط برازنده دست نوازندگان بنام کشور است.

هنرمندانی که یکی از ویژگی های مشترکشان این است که بدون شاگردی در مکتب هیچ استادی به این مرحله از هنرمندی رسیده اند و تنها با تکیه بر تحقیق، مطالعه و استعدادهای ذاتی خود پیش رفته اند.

یکی دیگر از ویژگی هایی که می توان به عنوان ویژگی مشترک سازسازان خمینی شهری یا به شکل کلی تر اهالی موسیقی چه سازندگی و چه نوازندگی عنوان کرد سن و سال آنهاست. تحقیقی اجمالی در این حوزه نشان می دهد که نوازندگان و سازندگان خمینی شهری غالبا از میان متولدین دهه 50 برخاسته اند. البته حق متولدین دهه های 60 و 70 نیز در این حوزه محفوظ است اما آنچه بیشتر به چشم می آید متولدین سال های 49 تا 58 هستند که غالبا نیز از نوجوانی پا به این عرصه گذاشته اند.

یکی از هنرمندانی که می توان به عنوان استاد مسلم سازسازی از او یاد کرد «مسعود طالبی» است. وی که در عرصه ویولن سازی در خمینی شهر تا مراحل زیادی پیش رفته بود و ویولن های حرفه ای اش مشتری های حرفه ای زیادی داشت در حال حاضر یعنی در دهه 40 زندگی اش در مهد ویولن؛ ایتالیا مشغول تحصیل در مدرسه ویولن سازی است.

امیدواریم مجال گفتگو با این هنرمند به زودی برایمان ایجاد شود.
نکته ای دیگر که در حوزه سازسازی در خمینی شهر می توان روی آن دست گذاشت کارگاه حرفه ای ساخت دف و تنبکی است که چند سال پیش به همت نوازندگان بزرگ کشورمان پژمان حدادی و علیرضا پیروزنیا در اصغرآباد راه اندازی شد. از این کارگاه که برای حدود 50 نفر ایجاد اشتغال کرده بود، دف هایی وارد بازار می شد که در نوع خود بی نظیر بود. اگرچه در حال حاضر دیگر از آن کارگاه خبری نیست اما تا همیشه مهر تاییدی بر قابلیت های این شهرستان در حوزه سازسازی خواهد بود.
در این مجال سعی داریم تعدادی از سازسازان شهرستان را معرفی کنیم تا در روزهایی که بهار طبیعت سلانه سلانه از راه می رسد و آواز هَزاران در عشق سوسن و سنبل زیباترین موسیقی ها را می سازد، ساز همشهری هایمان را کوک کنیم و میهمانان عزیز شهرمان را نیز به خوانش این مطلب میهمان نماییم.

 

سیدرسول موسوی ویولن ساز/ متولد 1349خمینی شهر

سه تار در 25 سالگی پا به زندگی اش گذاشت. نیامده بود که بماند فقط قرار بود اوقات فراغتش را پر کند اما ماندگار شد. دستانش که انگار تازه راه را یافته بود تنها به نوازندگی بسنده نکرد و سازسازی را نیز پیشه خود ساخت. یک اتفاق او را از دنیای سه تار به دنیای ویولن رهنمون شد و از آن پس تنها در عرصه سازندگی به فعالیت پرداخت.
دو سال تحقیق و مطالعه و روزی 4 ساعت کار مداوم در عرصه ویولن سازی نامش را در ذهن ویولن نوازان جا انداخت.
در کوک کردن ساز تبحری خاص یافت و تنها کسی است که در ایران برای رنگ آمیزی ویولن هایش از انگشت هایش استفاده می کند.
ویولن های موسوی مرز نمی شناسد از استان و حتی از کشور هم گذشته است و آن سر دنیا نام ایران و نام خمینی شهر را فریاد می کند.

ابوالفضل توکلی کمانچه ساز/ متولد 1358درچه

تنها سازسازِ خمینی شهریست که سازهایش «نشان ملی» دارد. کمانچه هایی که دستان هنرمند او خلق می کند تا آلمان و مکزیک هم رفته است.
گرچه او هم سازسازی را بدون استاد آغاز کرد و به پیش برد اما انگیزه ورودش به دنیای موسیقی برادر بزرگترش بود. 15 ساله بود که ساز به دست گرفت و نواخت و طولی نکشید که سازسازی را هم پیشه خود ساخت.
نه نوازندگی او را از سازندگی بازداشت و نه سازندگی مانع از نوازندگی اش شد. در کنار ساختن سالانه 10 ساز حرفه ای در کارگاهش واقع در شهر درچه، به آموزش نوازندگی درآموزشگاه های خمینی شهر و اصفهان نیز مشغول است و همراه گروه های موسیقی به سراسر ایران و خارج از ایران سفر می کند.

 

حیدر کاظم پور نی ساز / متولد 1352 خمینی شهر

اولین نی را در 15 سالگی با پایه صندلی شکسته مدرسه ساخت. در آن دمید و خوش نواخت. 22 ساله بود که با استاد کسایی آشنا شد. استاد، نی هایی که او ساخته بود را پسندید و در آن دمید و از آن پس نای نی هایش بیشتر بر دل ها می نشست. او نی سازی را بدون استاد آغاز کرد و نزد استاد کسایی آن را به اوج رساند.
برای یافتن نی تا نیستان های سیستان هم می رود. از هر هزار نی که با خودش می آورد شاید فقط ده تایش نی بشود و حکایت سر کند. نی یافتن و نی ساختن عشق می خواهد.
اول مشتری هایش همشهری ها بودند اما از وقتی گفتگویش در یک نشریه تهرانی به چاپ رسید از همه جای ایران مشتری پیدا کرده است.
آقای پولادیان یکی از معلمان هنرستان شهید رجایی ذوق هنری او را کشف کرد و مشوقش شد تا ادامه بدهد.

 

اصغر عشقی سنتور ساز/ متولد 1339اصفهان

شاید آن روزی که در کسوت یک جوان 18-17 ساله راهی خیابان سیدعلیخان شد تا از کوچه ترکان یک سنتور بخرد هرگز فکرش را نمی کرد که به همین زودی ها باید مغازه ابزار فروشی اش را تخته کند و بچشبد به چوب و تخته برای ساختن سنتورهایی که سفارش گرفته است.
فرق آدم ها با همدیگر از همین چیزها ناشی می شود، یکی وقتی به در بسته می خورد زود راه آمده را بازمی گردد اما دیگری دنبال دری دیگر می گردد تا به درون راه یابد. دومی دری اگر پیدا نکند حتما پنجره ای هست تا راهگشایش باشد.
عشقی به عشق خرید سنتور راهی کوچه ترکان شد غافل از اینکه قیمت یک دستگاه سنتور خیلی بیشتر از کل دارایی اش است. غصه نخورد که 8 هزار تومان ندارد بلکه ابعاد سنتور را وجب کرد، تعدادی از وسایلش را داشت و تعدادی دیگر را از این و آن امانت گرفت و دو ماه طول کشید تا توانست سنتوری بسازد که استاد هنرستان هنرهای زیبا آن را در جا 12 هزار تومان خرید و 10 دستگاه دیگر هم پیش خرید کرد.
حالا بعد از 34 سال کارگاه عشقی واقع در شهر اصغرآباد پر است از سنتورهایی با ابعاد کوچک و بزرگ که همگی مهر «عشقی» خورده اند.
وی از ابتدای کار تا کنون هنوز دست از مطالعه و تحقیق در حوزه موسیقی، نوازندگی و سازندگی برنداشته و هر چه دارد از ذوق و تلاش خودش است.

 

نوراله سروانی ویولن ساز/متولد 1352خمینی شهر
ترومپت درب و داغان پدرش دروازه ورود او به دنیای هنر شد. کودک بود که مسافر این جاده گشت. اول پا در جاده نوازندگی گذاشت تا به سازندگی رسید. هیچ وقت سرهیچ کلاسی ننشست. آزمون و خطا معلم اولش بود و پدرش که مرجع تعزیه خوانان و ترومپت نوازان دور و نزدیک بود، او را در این مسیر انداخت.
گاهی دوستانش که در کلاس های آموزشی شرکت می کردند درس اساتید را برایش بازگو می کردند و او خیلی زود فرامی گرفت. کم کم بر مسند استادی نشست. فوت کوزه گریِ دمیدن در نی و ترومپت را خوب دریافته بود و خیلی خوب تر می توانست برای دیگران جا بیندازد. نی و ترومپت را برای تعزیه آموخت اما دلش انگار هنوز راضی نشده بود و همین شد که گذارش به ویولن افتاد.
آرشه بر سیم می کشید و می نواخت. کم کم به فکر افتاد خودش ویولن بسازد.
سروانی اما به همین بسنده نکرده است او در کار تعمیر ترومپت و شیپور نیز از تبحری خاص برخوردار است.

سینما فرهنگ  تعطیل شد!
سینما فرهنگ تعطیل شد!

سینما فرهنگ خمینی شهر تعطیل شد. به گزارش خبرنگار فرصت آنلاین، روز گذشته کانال سینما فرهنگ از تعطیلی سینما تا اطلاع ثانوی خبر داد و مسوولان اداره ارشاد به عنوان متولی سینما علت این تعطیلی را تعمیرات داخلی از قبیل سیستم صدا و صندلی ها اعلام کردند.

گذری بر زندگی اولین شهید اصغرآباد
به بهانه 22 اسفند روز «شهید»
گذری بر زندگی اولین شهید اصغرآباد

مش خدیجه! باید زینب بشوی


خانه همان خانه است و باغچه همان باغچه و اتاق همان اتاقی که حسین علی پشت دار قالی اش می نشست و با خواهر بزرگترش مسابقه می گذاشت و همیشه هم برنده میدان بود.
حسین علی نشسته است روی طاقچه، روی این طاقچه، روی آن طاقچه، روی همه طاقچه ها و کنار هر قاب عکس یک گلدان قدیمی پر از گل های سرخ به سبک همه خانه های قدیمی که به سلیقه مادران شهید چیده می شود. مادرانی که کمرشان حالا خمیده است.
مش خدیجه اگرچه جوان بود اما عیالواری و کار زیاد بیمارش کرده بود. حسین علی اما نمی گذاشت مادر خسته بشود. جارو دست می گرفت و خانه و زندگی را نظافت می کرد، ظرف می شست. زبر و زرنگ بود و نمی گذاشت کار روی زمین بماند.
دبیرستان را نیمه کاره رها کرد اگرچه درس خواندن را دوست داشت. مادر شهید دست می گذارد روی بازویش و می گوید: حسین علی می گفت باید کار کنم و نان بازویم را بخورم.


دست بر سینه
صبح می رفت نجاری تا بعدازظهر و همه پولش را خرج خانه و خانواده می کرد. پدر کارخانه
می رفت اما حقوقش جوابگو نبود و حسین علی که پسر بزرگ خانواده بود بازوی پدر شد.
گاه با دهنار گوشت می آمد خانه. گوشت را به سیخ می کشید و مادر را اجبار می کرد بخورد تا جان بگیرد.
پدر تصمیم گرفت دست زن و بچه را بگیرد و برود زیارت امام رضا (ع)، حسین علی اما گفت من
می روم کردستان.
مش خدیجه رو ترش کرد: تو را به کردستان چه؟ دست گذاشت روی سینه مادر و نجوا کرد: مادر! قول بده زینب باشی. مادر غرّید: من خاک پای زینب هم نیستم و جواب شنید: این خاک را ما جوان ها باید دریابیم.
مادر اخبار کردستان را از تلویزیون شنیده بود، می دانست که آنجا چه خبر است. می دانست معلوم نیست بازگشتی در کار حسین علی اش باشد.
زن همسایه به مش خدیجه گفت چرا گذاشتی جوانت برود و جواب شنید: مگر ندای هل من ناصر ینصرنی حسین را نشنیده ای؟
محمد کوچک بود و مرتب بهانه دادا حسین علی را می گرفت. مادر برای جوانش کاغذ فرستاد که اگر برای خاطر ما نمی آیی برای دل این بچه بیا و برگرد.
دهه اول عاشورا بود که حسین علی آمد. محمد را برد بازار و برایش یک دست زنجیر کوچک خرید و شب رفتند مسجد برای عزاداری.

 

یک چتر پر از باران
زهرا همبازی دوران کودکی دادا بود. با هم پشت یک دار قالی می نشستند و نقش گل می انداختند بر تار و پودها. زهرا ایستاد توی درگاه، جلوی راه دادا: چرا دوباره میری؟
- باید برم
- پس ما چی؟
- شما هم به وظیفه تان عمل کنید.
زهرا هنوز چتری را که دادا برایش خریده به یادگار نگه داشته است. باران که می بارد چتر باز می شود و بوی حسین علی در فضای خاطرش زنده تر می شود و دوباره یادش به آخرین دیدار می افتد که دم در خانه ایستاد و حسین علی را تا آنجا که چشمش کار می کرد بدرقه کرد.
18 روز از رفتنش گذشته بود که آمدند در خانه و شناسنامه اش را طلب کردند. نقطه ای از آرامستان را نشان کرده بود و به دایی اش گفته بود اگر شهید شدم مرا اینجا بگذارید و حالا همان جا شده است آرامگاه 75 شهید اصغرآباد.
خبر آوردند که تیر خورده است توی شاهرگش و آسمان بلافاصله مشتری اش شده و برای روح بلندش آغوش گشوده است و حسین علی هم به راحتی دل کنده است از زمین. این اولین باری نبود که حسین علی راحت دل می کند آن روز هم که مطمئن شد حرف هایش روی دوست جان جانی اش تاثیری ندارد و او دست از شاه دوستی اش برنمی دارد او را با همه علاقه ای که به هم داشتند کنار گذاشت و از او دل کند. حسین علی اگرچه موقع شهادت 18 سال بیشتر نداشت اما سال ها بود تمرین بندگی می کرد.

 تخریب دولت جایز نیست
امام جمعه خمینی شهر:
تخریب دولت جایز نیست

امام جمعه خمینی شهر در خطبه های نماز جمعه 20 اسفند با اشاره به سخنان اخیر و گلایه رهبر معظم انقلاب درباره اقتصاد مقاومتی، اظهارکرد: نقد منصفانه را نباید با تخریب و تهمت اشتباه بگیریم. به گزارش فرصت آنلاین به نقل از ایرنا، آیت اله رحیمی با بیان اینکه سخنان رهبر معظم انقلاب، نقد منصفانه به دولت است، افزود: بنابر این نباید با تهمت، افترا و تخریب دولت، کارهای خوب دولتمردان و خدمات نظام جمهوری اسلامی ایران را هم، زیر سئوال ببریم.

وی در ادامه تداوم حرکت اعزام راهیان نور را یکی از اقدام ها برای تداوم راه شهدا دانست و گفت: برای انتقال ارزش €Œهای دفاع مقدس به ساخت فیلم های ارزشی و دفاع مقدس نیاز داریم بنابراین فیلمسازان داخلی و ارزشی ما باید تلاش کنند به وظیفه و تعهد خود در قبال انتقال این سرمایه عظیم عمل کنند.

نماینده ولی فقیه بااشاره اینکه باید فرهنگ اصیل کشور به شکل هنر ارزشی و استکبارستیزی و آزادیخواهی به نسل آینده منتقل شود، افزود: اگر فیلمسازان ما تولیدات ارزشی و فرهنگی نداشته باشند، دشمن تولیدات فرهنگی و غربی خود را به ما تحمیل می€ کند.

رحیمی با اشاره به اینکه کشور از سوی غرب مورد انواع تهاجم فرهنگی و اقتصادی از جمله قاچاق کالا، انتشار فیلم و مطالب ضد ارزش و قاچاق مواد مخدر قرار گرفته است، افزود: واردات فرهنگی و غربی به هر شکل برای کشور ضرر دارد لذا باید فرهنگ خود را تقویت کنیم تا فرهنگ غربی جایگزین فرهنگ اصیل ما نشود.

امام جمعه ادامه داد: رهبر معظم انقلاب بارها اعلام کردند؛ تولیدات فرهنگی و هنری ما باید آثاری باشد که آمریکا و رژیم صهیونیستی را خوشحال نکند.

آیت اله رحیمی اضافه کرد: فیلمسازان داخلی در ساخت آثار هنری خود به زیبایی €ها و مسائل اصیل فرهنگی و ارزشی کشورمان توجه داشته باشند زیرا در کشورمان موضوع های ارزشی و هنری زیبایی وجود دارد.

دست خِیر شما خمینی شهری ها معروف است
امام جمعه خمینی شهر:
دست خِیر شما خمینی شهری ها معروف است

روز احسان و نیکوکاری، روز درختکاری، روز بزرگداشت کانونهای مساجد از جمله سخنان امام جمعه خمینی شهر بود.
به گزارش خبرنگار فرصت آنلاین آیت ا... شیخ عباس رحیمی با اشاره به 14 اسفند روز احسان و نیکوکاری گفت: دست خِیر شما خمینی شهریها معروف است. ان شاءا... این احسان و نیکوکاری را در این ایام فراموش نکنید. مراجعه نیازمندان به دفتر امام جمعه زیاد است که من چاره ای ندارم به کمیته امداد امام خمینی(ره) ارجاع دهم. کمیته امداد ملجأ محرومان است و امیدست آن را یاری برسانید.

نماینده ولی فقیه ادامه داد: خیلی ها هستند که در سال جدید لباس و کفش نو ندارند. باید پول نقد یا اجناس نو و قابل استفاده نه کهنه را به صورت آبرومندانه با این افراد داد تا دلی را شاد سازیم که اگر دلی را شاد کنیم خداوند هم به ما رحم می کند.

خطیب جمعه آلوده کردن آب و هوا را حرام دانست و گفت: امروزه فضای سبز مثل آب نیاز حیاتی انسان است. انسان اگر به خدا و روز قیامت هم ایمان نداشته باشد و به حق الناس اعتقاد ندشته باشد، حداقل انسان که هست. این دود که از خودرو و موتورسیکلت بیرون می آید، حیوانات را هم خفه می کند چه رسد به آدمهای اطراف.
استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: متأسفانه سالیانه هکتارها جنگل به خاطر اشتباهات انسان از بین می رود. برخی از سودجابان نیز بخاطر منافعشان درختان را قطع می کنند که خدا دستشان را قطع کند.

حاج آقا رحیمی با اشاره به 15 اسفند روز درختکاری گفت: اسلام دستور می دهد در هیچ شرایطی نه تنها درخت را قطع نکن بلکه درختکاری کن تا از مزایا آن بهره مند گردی. در باغچه منزلتان، روبروی خانه، در باغ، در صحرا یا در بیابان درخت بکارید.

رئیس شورای فرهنگ عمومی شهرستان با اشاره به 18 اسفند روز بزرگداشت کانونهای مساجد توصیه کرد: این کانونها را تقویت و حمایت کنید. از این فضا به نفع فعالیتهای دینی و اسلامی استفاده کنید. اینها بچه های حزب اللهی و دلسوزند که برای اسلام دلشان می سوزد.

7 نمایش از خمینی شهر در جشنواره تئاتر و سرود شاهد
7 نمایش از خمینی شهر در جشنواره تئاتر و سرود شاهد

7 نمایش از خمینی شهر در دومین جشنواره استانی تئاتر و سرود شاهد شرکت کردند.
به گزارش خبرنگار فرصت آنلاین در این جشنواره که روز 7 اسفند کار خود را آغاز نموده، 3 نمایش صحنه ای کودک و 4 نمایش خیابانی از 4 گروه تئاتر خمینی شهر شرکت دارند.
گفتنی است در بخش نمایش صحنه ای کودک، گروه های آینه با نمایش «قصه سهراب» (به کارگردانی محسن و حسینعلی عمادی)، شاهد جلالی با نمایش «من می توانم» (به کارگردانی مهدیه نصر) و ایثار با نمایش «بیراهه» به کارگردانی سعید براتی حضور یافته اند.
گروه ایثار همچنین نمایش های ایستادگی (محسن و حسینعلی عمادی) و معرکه (سعید براتی) را در بخش خیابانی ارائه نموده است. گروه های آینه و بمبک نیز به ترتیب با نمایش های بازمانده (هادی کیانی و حسینعلی عمادی) و چهرک (نورا... لک) در بخش خیابانی حاضر شده اند.
شایان ذکر است این جشنواره به مناسبت 22 اسفند ماه –سالروز صدور فرمان امام (ره) برای تاسیس بنیاد شهید و امور ایثارگران – برپا شده است و اختتامیه آن روز بیست و سوم ماه جاری برگزار می شود.

صفحه 1 از 256