امروزسه شنبه, 03 اسفند 1395-- Tuesday Feb 21 2017

ساعت 00:49:40

آخرین به روز رسانی : دو شنبه 12:41:36

ورزشکار خمینی شهری که در المپیک 1339 رم حضور یافت
مصاحبه اختصاصی فرصت با اکبر نوری ورزشکار پیشکسوت خمینی شهری حاضر در المپیک

ورزشکار خمینی شهری که در المپیک 1339 رم حضور یافت

پنجشنبه, 11 شهریور 1395 ساعت 09:49 کدخبر :10532
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : عبداله ذاکری

اکبر نوری در سال 1315 در شهرستان خمینی شهر دیده به جهان گشوده است. وی که دوران کودکی و نوجوانی اش را در اهواز سپری کرده، ورزش کردن را از سن 15 سالگی و با ورزش وزنه برداری آغاز نموده است. گفتنی است که این قهرمان جهان از شاگردان زنده یاد محمود نامجو می باشد. اکبر نوری در مسابقات المپیک و قاره ای آسیا و جهان شرکت داشته است و هنوز رکورد دار آسیا می باشد. این پیشکسوت خمینی شهری از دهه 30 تاکنون مدال های رنگارنگی را برای ایران کسب کرده است. وی که سالهای زیادی مربی گری تیم ملی وزنه برداری کشورمان را عهده دار بوده است، شاگردان زیادی را پرورش داده که هر کدام از آن ها از مقام آوران و نخبگان ورزش محسوب می شوند. شاگردانی چون نصرالله دهنوی، یدالله باقری، اردشیر شمس، غلام بلمه، آمازاسم و توماس آلتو، رحیم صفاری ، نادر جعفرزاده، حافظ حسنی، علی وادی و ... . اکبر نوری بزرگترین افتخار خود را مهیا کردن مکانی خالی از هر گونه تحدید برای جوانان از جمله دارو ها و مکمل های بدن سازی می داند. رکورد این ورزشکار بزرگ در المپیک 405 کیلوگرم می باشد.


لطفاً خودتان را کامل معرفی کنید.
اکبر نوری هستم متولد دوازدهم مردادماه 1315 ، در شهرستان خمینی€Œشهر به دنیا آمده€Œام. فرزند سوم خانواده بودم. در چهار سالگی، پدرم به دلیل اینکه کارمند راه€Œآهن بود مجبور شدیم که به اهواز برویم. بعدها من هم استخدام راه€Œآهن شدم. پس از مدتی به شهرداری رفتم و استخدام آن مرکز شدم تا اینکه بازنشست شدم. در سال 1337 ازدواج کردم. در آن سال ها هرساله به خمینی€Œشهر می€Œآمدم و برنامه چگونگی تمرین بچه€Œها را با آقای امینی نوه سرتیپ در میان می€Œگذاشتم و دوباره به اهواز برمی€Œگشتم. در سال 1358 به خمینی€Œ شهر برگشتم.


مسوولیت آقای امینی چه بود؟
آقای امینی مربی باشگاه بود. در آن زمان آقای امینی و نوری اولین مربی های وزنه برداری در خمینی شهر بودند.


از سال€Œهای جوانی€Œتان بگویید، با چه ورزشی شروع کردید؟
من علاقه به بوکس داشتم و دو سال در رشته بوکس قهرمان شدم. در آن سالها در مسابقه€Œی استانی انتخاب قهرمانی کشور در آبادان اول شدم. مادر و پدرم جهت تماشای مسابقه حضور داشتند و پس از اتمام مسابقه مادرم از اینکه حریفم را زده بودم ناراحت بود و گریه می€Œکرد و گفت در رشته€Œی دیگری فعالیت کن سپس به رشته€Œی وزنه€Œبرداری روی آوردم.
از افتخاراتتان و مقام €Œهایی که در وزنه€Œبرداری کسب کرده اید بگویید.
اولین مسابقه من در رشته€Œی وزنه€Œبرداری در سال 1336 در استان خوزستان برای انتخابی قهرمانی کشور در مشهد بود که وزنه 305 کیلوگرم را زدم و انتخاب شدم. مسابقات در آن زمان شهرستانی بود و من از پنجاه€Œ و چند نفر در ایران نفر نهم شدم. در سال€Œهای 1337، 1338 و 1339 نفر دوم ایران شدم و درهمان سال به تیم ملی رفتم و برای مسابقات المپیک رم انتخاب و در مسابقات شرکت کردم. در سال 1340 در اهواز وزنه 405 کیلوگرم را رکورد زدم و چند سال قهرمان ایران بودم. سال 1340 در مسابقات جهانی وین نفر سوم شدم. سال 1341 تا 1345 قهرمان ایران بودم و در همان سال€Œها قهرمان ارتش€Œها شدم و از سال 1345 مشغول مربی گری وزنه€Œبرداری شدم.


شما هم€Œ دوره استاد تختی بوده€Œاید، آیا خاطره€Œای از ایشان دارید؟
استاد تختی کارمند راه€Œآهن بود و ما گاهی در باشگاه راه€Œآهن بدنسازی را با هم تمرین می€Œکردیم.
از اساتیدتان بگویید.
آقایان: نیاکان در خوزستان، عنبرافشان در اهواز، حسن آشتیانی اولین مربی وزنه€Œ برداری€Œام، حسن جامعی، حسن فردوس اولین مربی تیم ملی و محمود نامجو مربی تمریناتم بودند.


آیا هنوز هم تدریس می€Œکنید؟
هرروز از ساعت 4 الی 11 شب در باشگاه هستم اما به خاطر درآمد ورزش نمی€Œکنم بلکه تنها به خاطر عشق به ورزش و حضور با نشاط جوانان به باشگاه می€Œآیم.


تا به€Œ حال چند شاگرد پرورش داده€Œاید؟
هزاران شاگرد پرورش داده€Œام که از آنها، می€Œتوان به شاگردان قبل از انقلاب: نصراله دهنوی، رحیم صفاری، غلام بلمه و... از شاگردان شهیدم برادرزاده€Œام نعمت اله نوری و نعمت اله رضایی(سلحشور) و شهید چراغی و از دیگر شاگردانم می€Œتوان به علی والی قهرمان آسیا، اردشیر شمس و یداله باقری از قهرمانان پیشکسوتان جهان اشاره کرد و در عصر حاضر کسانی چون علیرضا میر نصیری و حجت یوسفیان نائب قهرمانان جوانان کشور، علیرضا امیر فتاحی نائب قهرمان کشور، مجتبی بلدی قهرمان استان، اصغر قدیری، محسن یاوری، رسول خاکدان و... اشاره کرد و هیچ€Œگاه هیچ فرقی بین شاگردانم نگذاشتم.

 

از حضور در المپیک بگویید، در چه سالی موفق به کسب این موفقیت شدید؟
در سال 1339 در المپیک رم حضور داشتم. وقتی جواز حضور در المپیک را گرفتم اصلاً خوابم نمی€Œبرد. از این که شادی مردم را می دیدیم و توانسته بودم لبخندی بر لبان ملت بنشانم حس خوبی داشتم. منوچهر برومند و مرحوم محمود نامجو، دکتر حکمت پور، محمد نصیری، منگشتی امیری و مرحوم رضا استکی از هم€Œتیمی€Œهای من بودند.

nory2

اکبر نوری در کنار جهان پهلوان محمود نامجو دهه 40

 

ورزش چه نقشی در زندگی شما ایفا کرده است؟
کوله باری از درد، زانودرد و کسالت اما با همه این مشکلات همیشه هدف زندگی€Œام ورزش بود و از ورزش کردن لذت می برم.
چه توصیه€Œای برای جوانان که امروزه بیشتر اوقات فراغت خودشان را صرف کشیدن قلیان و تفریحاتی ازاین€Œدست می€Œکنند دارید؟
توصیه€Œام این هست که مکان هایی در شهر باشد که جوان€Œها دور هم جمع شوند و ورزش کنند تا به سمت قلیان، دود و سیگار نروند و من نیز همیشه هدف اصلیم در برخورد با جوانان همین بوده است.


درخواست شما از مسوولین شهر چیست؟
از مسوولین می€Œخواهم که سراغی هم از ما بگیرند، نه چیزی از آنها می€Œخواهم و نه انتظار خاصی از آنها دارم فقط می خواهم که امسال ما را از خاطر نبرند و سری هم به ما بزنند. من چندین مرتبه در سال 94 عمل جراحی داشتم اما از مسوولین هیچ€Œکسی سری به من نزد و کوچک€Œترین سراغی از من نگرفتند. اگر مسوولین بتوانند سالنی در اختیارم قرار دهند من با علاقه حاضرم جوانان را تمرین بدهم.


شما سال گذشته موفق به کسب مقام قهرمانی مسابقات پاورلیفتینگ کشور در رده سنی 80 تا 90 سال شدید. اکثر سالمندان فکر می کنند که ورزش برای جوانان است چه توصیه€Œای برای سالمندان دارید؟
من شاگردان سالمند هم دارم و هرکسی به من مراجعه کند تمرینش می€Œدهم و هیچ€Œکسی را اجازه نمی€Œدهم ناراضی از باشگاهم برد. من به سالمندان توصیه می کنم که هیچگاه برای ورزش کردن دیر نیست، حتی برای افراد مسن. برای داشتن زندگی شادتر و سالم تر بهتر است ورزش کنیم.


راجع به آقای جهان شدنتان بگویید؟
مسابقات بدنسازی را نیز در اهواز شرکت کردم و موفق به کسب جایزه آقای خوزستان شدم. مسابقات جهانی بدنسازی در تهران برگزار می€Œشد و هیئت وزنه€Œبرداری خوزستان من را معرفی کرد و در سال 1338 در رشته€Œی بدنسازی در دسته€Œی موسوم به بلندقدها نفر اول جهان شدم.


آیا انتظاراتتان از این همه افتخارات در ورزش برآورده شده است؟
من همیشه به شاگردانم می گویم که من هنوز شاگرد مربی هم نیستم و باید حالا حالاها یاد بگیرم.
در پایان از مسوولین و خبرنگاران نشریه فرصت خیلی تشکر و قدردانی می€Œکنم.

مطالب مرتبط:

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید