امروزدوشنبه, 27 دي 1395-- Monday Jan 16 2017

ساعت 13:03:09

آخرین به روز رسانی : دو شنبه 09:46:25

کنکاشی در ورزش باستانی خمینی شهر در گفتگو با هیئت ورزش باستانی؛

جوان ها از آداب و رسوم زیاد در زورخانه گریزانند

سه شنبه, 11 مهر 1391 ساعت 14:21 کدخبر :4571
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : ریحانه پیمان
سالیان سال است که عده ای ورزشکار علاقمند و بدون حاشیه، در یک گود به یاد قدیمی ها ورزش می کنند. در گوشه وکنار شهر نیز چه بسیارند جوانانی که به هرطریقی می خواهند هم ورزش کنند و هم آداب و رسوم پهلوانی را فرا بگیرند.

 ورزش زورخانه ای در ایران چند سالی است که رنگ و بوی جدی تری به خود گرفته و حتی به تبلیغ در آن سوی مرزها نیز وسعت یافته است. اما به نظر می رسد باز هم از داشته های خود دورماندیم. باستانی کاران خمینی شهری تا همین چند سال پیش مرد اول میادین استان و کشور بودند و قاعدتا کسی که در کشور برتر جهان قهرمان می شود مطمئنا نفر برتر دنیا محسوب می گردد. اما باز هم از آنها غفلت کرده ایم و هر روز شاهد وداع ورزشکاران با این ورزش هستیم. روزجهانی ورزش زورخانه ای و پهلوانی فرصت خوبی بود برای هم کلام شدن با رئیس باسابقه هیئت ورزش باستانی که در ادامه می خوانید.

از هیات باستانی بگویید؟

در ابتدا باید عرض کنم که خیلی خوشحالم مسؤولان ذیربط یک روز را اختصاص دادند به این ورزش ملی مذهبی ما. شاید می شود گفت این ورزش نیم قرن پیش خیلی برای مردم آشناتر بود البته چون ورزشهای دیگر نبود و فقط چند زورخانه بود. در قدیم که خمینی شهر یک دهم جمعیت الان را داشت زورخانه اش چند برابر بود. امروزه ورزشهای جدید آمده اند و تبلیغات بیشتر می کنند و زورخانه ها نیز نسبت به جمعیت کم است. همه می دانند که الان هرچند هزار نفر یک ورزشگاه دارند. ما الان 300 هزار نفر جمعیت داریم یعنی اگر الان ورزشکار به طور مرتب بیاید و بخواهد ورزش کند یک چیزی حدود 100 تا 150 ورزشگاه باستانی احتیاج داریم یعنی هر 20000 نفر یک ورزشگاه. باشگاه هایمان هم که خیلی کم است. الان چند رده تیمی درحال فعالیت هستند. خردسالان ما ماه رمضان مسابقه دادند و دراستان اول شدند. الان هم با مربی گری عباس اعتصامی و آقای ابوذر ایران نژاد در اردو هستند که در مسابقات قهرمانی کشور به میزبانی اصفهان شرکت کنند. امروز بیشتر روی خردسالان و نونهالان سرمایه گذاری می کنیم چون بزرگسالان حمایت نشدند و همین باعث دلسردی شد. در بزرگسالان از سال 83 تا سال 86 تیم خمینی شهر روی صحنه بود و در استان اصفهان حرف اول را می زد و در کشور نیز مقام اول و دوم و سوم مال ورزشکاران خمینی شهر بود البته چون مسابقات کشوری بود تحت عنوان تیم اصفهان به مسابقات اعزام می شدیم. یکسری مشکلات مثل تیمی اعزام نشدن تیم قهرمان به مسابقات کشور باعث شد ورزشکاران دلسرد شوند اما بحمدا... امسال دوباره شروع کرده اند و امید داریم که در رده بزرگسالان بتوانیم در رده کشوری شرکت کنیم.

در حال حاضر چند باشگاه فعال ورزش باستانی در خمینی شهر وجود دارد؟

الان 4 تا باشگاه پوریای ولی - زورخانه اصغرآباد - آدریان و جوی آباد هستند. البته 5 تا بود ولی متاسفانه پارسال زورخانه علی بن ابیطالب اندان تعطیل شد چون زمینشان از خودشان نبود و فعلا فکر یک مکان جدید هستند. باستانی کاران از طرف دولت حمایت نمی شوند.الان مشکلی که ما داریم این است که ورزش باستانی مثل هیئات مذهبی شده؛ چند جوان می آیند دور هم جمع می شوند و هیات تشکیل می دهند. اگر هیئت راه افتاد که ادامه می دهند وگرنه تعطیل می کنند و می روند دنبال کارهای دیگر. کار ما هم همین طور شده الان خبر آورده اند که چند نفر در دستگرد ورزشگاهی درست کرده اند و یک ساعتش را هم اختصاص داده اند به باستانی و یک نفر را به عنوان مرشد آورده اند و گود هم ندارند. ما نمی دانیم چه کار کنیم؟ اگر بخواهیم برخورد کنیم تا مجوز بگیرند چون حمایتی پس از مجوز نداریم دستمان بسته است. اگر هم بخواهیم تعطیل کنیم حیف است و اگر هم آزادشان بگذاریم که خوب بی نظمی می شود. از یک طرف مسؤولیت دارد از طرف دیگر اگر بخواهیم برویم درش را ببندیم می گویند شما که ادعا دارید چرا حمایت نمی کنید و واقعا یکسری افراد به این ورزش گرایش دارند که از طبقه کارگر هستند و زحمتکش و به خاطر همین تمریناتشان شب ها برگزار می شود. البته این چیزی نیست که از مسؤولین شهر بخواهیم باید از تهران بخواهیم حل بشود. باید به ورزش باستانی توجه کنند.

شما کی وارد این ورزش شدید؟

سال 59 و شاید هم کمی قبل تر از آن.

قدمت این ورزش درخمینی شهر به کی برمی گردد؟

دقیقش را کسی نمی تواند بگوید. مثلا من از این پیرمردها که بپرسم زورخانه کجا بود می گویند همین جا نزدیک منزل حاج آقا فیاض یا در شترگلو خانه حاج باقری که کاروان می برند. یا همین مسجد هاشمیه و یا جاهای دیگر مثل بازار روبروی خانه سادات ابطحی.

زورخانه ها قبلا بیشتر در وسط شهر بوده؟

بله! چون مورد توجه بوده و اصولاً زورخانه ها در شهرهایی که مذهبی ترند موفق هستند مثل خمینی شهر یا کاشان.

در کل مخارج یک زورخانه چقدر است؟

خرج زیادی ندارد. با 500 هزار تومان نه 300 یا حتی 200 هزار تومان می توان اداره اش کرد فقط خرج آب و برق بالاست. پوریای ولی موفق است چون حمایت می شود. بالاخره زورخانه نیاز به حمایت مالی دارد. درست است که مرشد عشق دارد اما باید دستمزد بگیرد.

دلیل ترک این ورزش توسط بعضی از جوانان پس از یک مدت چیست؟

چند دلیل دارد: یکی این که بچه ها وقتی کوچک هستند برایشان تصمیم می گیریم ولی در بزرگسالی خودشان تصمیم می گیرند و کنار می روند. دیگر اینکه در جوانی بعضی جوانها با دو تا تعریف خودشان را گم می کنند و زود لبریز می شوند. زورخانه محیطی است جمعی و افراد خیلی با هم در ارتباط هستند و زود از هم خسته می شوند. مشکل این است که در این ورزش جوان پیرمرد را درک نمی کند و همین طور بلعکس. من می خواهم هر شب بیایم الفبای ورزش را یاد بدهم چند نفر آماتور هستند بقیه حرفه ای. اگر بگویم وقتشان گرفته می شود و اگر نگویم هم بحث به وجود می آید. ورزش باستانی باید حمایت دولت را داشته باشد. این نوع مشکلات با تفکیک باشگاهها در رده های سنی قابل حل است مثلاً هر رده ای در یک سالن مخصوص و مجزا تمرین کنند. مسئله دیگر ظرفیت ورزشگاه است. ما یک شب که 20 نفر باشند می گوییم شلوغ است و اگر 10 نفر شوند می گوییم زورخانه خلوت است. اگر در زورخانه 25 نفر باشند می گوییم زورخانه دیگر جا نداشت یعنی ورزش ما از 10 تا 25 نفر محدود شده است. خیلی از جوانان زود از ورزش زورخانه زده می شوند و می گویند من دیگر به نهایتش رسیدم و دیگر نمی آیند. یکی دیگر از دلایل روگردانی هم آنست که ورزش زورخانه ورزش آزادی است یعنی به کسی نمی توان گیر داد. در این ورزش برای پیشکسوتان ارزش فوق العاده ای قائل هستند و این موضوع برای جوان تر ها قابل هضم نیست. اگر کم کنند این آداب و رسوم و تشریفات را من فکر می کنم شاید مثلاً از طرف فدراسیون به صورت قانونی و آئین نامه ای بد نباشد.

اما در شهر ما ورزش باستانی فرهنگ خودش را دارد. وقتی پیشکسوت شناخته شده ای از یک محل می آید احترامش را دارند مثلا کسی قبل از او داخل گود نمی رود. ولی در محل دیگر شاید او شناخته نشود و احترامش نادیده گرفته شود. این چیزها نسبی است.

ببینید! پیشکسوتان همدیگر را درک می کنند. البته این طور که شما می گویید هم هست و هم نیست. آداب و رسوم ورزش زورخانه ای را اگر کسی به طور کامل عمل کند از زیباترین آداب و رسوم دنیا است. هیچ کس نمی تواند بگوید من در اجرا و شناخت آداب و رسوم آن کامل ام. زورخانه یک درصدش ورزش و 90 درصدش آداب و رسوم است. اگر کسی از راه دوری بیاید رسم این است که به او احترام گذاشته شود و اولویت با اوست اما اگر از محله دیگر بیاید از همین شهر حساب می شود. ما الان این طور جا انداخته ایم که میان داری یک مسؤولیت حساب می شود دیگر این طور نمی شود که بخواهد بقیه را ناراحت کند ولی قبلا میانداری یک افتخار بود و وقتی این طور کردیم مشکلات کمتر می شود. خیلی مشکلات این گونه داریم که اصلا نمی توانم بگویم و شما نمی توانید چاپ کنید و فقط و فقط گذشت باید باشد.

شما نمی توانستید از خیرین برای هزینه هایتان استفاده کنید؟

ما همین طور که خیلی علاقه مند داریم خیلی هم مخالف داریم. الان ورزشهای دیگر آمده و دیگر این که خیلی برای ورزش زورخانه ای افت دارد برخی کارها را بکند. در زمان قدیم پهلوانان شهرها را اداره می کردند؛ پهلوانان زیادی مثل ابومسلم خراسانی مورد اعتماد بوده اند و مال خودشان را بین فقرا تقسیم می کرده اند ولی الان این را صحیح نمی دانیم که برویم به کسی بگوییم بیا به ما کمک کن. چند روز پیش در زورخانه مراسم کمک به زندانی ها اجرا شد و زورخانه جای این صحبت هاست. فقط زورخانه پوریای ولی دولتی است و بقیه زورخانه ها را مردم خودشان اداره می کنند.

ورزش پهلوانی هیچ گونه تبلیغاتی که باعث گرایش خانواده ها شود ندارد و شاید خود شما اگر در این ورزش نبودید فرزندانتان گرایش پیدا نمی کردند. آیا برنامه ای برای جذب نونهالان دارید؟

باید از طرف تربیت بدنی چند نفر آموزش ببینند و استخدام شوند و بروند در مدارس و به بچه ها آموزش دهند یا جاهای دیگر این ورزش را اجرا کنند به اعتقاد من با حرف نمی شود کسی را جذب کرد.

تا حالا مسؤولان استانی یا کشوری نظرات شما را خواسته اند؟

آنهایی که در رده بالا هستند یا خودشان ورزشکارند یا مشاور ورزشکار دارند ولی تقریبا هیچی. ما به مراسمات استان می رویم سالی یکی دو بار و به ما گفتند نظر دهید. یکی از حرف هایی که من زدم گفتم باشگاه ها را جدا کنند، رده سنی ها را جدا کنند و یکی دو باشگاه را اختصاص بدهند به پیرمردها. قبول کردند ولی گفتند با وضعیت فعلی جور در نمی آید. بیشتر همایش ها و جلساتی که برگزار می شود تشریفاتی است.

حرف آخر؟

امیدواریم مسؤولان یا وعده ندهند یا عمل کنند. و مقدار بودجه ای که برای این ورزش هزینه می کنند قابل قبول باشد تا انشاءالله در خمینی شهر 10 تا زورخانه به طور فعال دائر بشود.

نظرات  

 
#1 0 مهدی امیری 12 مهر 1391 ساعت 09:28
http://isfahan.isna.ir/Default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=13648
واقعا برای دست اندرکاران نشریه فرصت متاسفم
عوض اینکه از این رویداد بزرگ فرهنگی شهرستان خبر مفصل چاپ کنید و در سایت ارائه کنید ما باید این خبر را در سایت های یگر بخوانیم حتما به آدرس بالا سری بزنید
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید