امروزيكشنبه, 21 آذر 1395-- Sunday Dec 11 2016

ساعت 02:13:18

آخرین به روز رسانی : شنبه 13:21:53

از صفر تا صد اوقات فراغت خمینی شهر

از صفر تا صد اوقات فراغت خمینی شهر

چهارشنبه, 29 خرداد 1392 ساعت 08:34 کدخبر :5647
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : روح اله حاجی حیدری
اشاره: با تعطیلی مدارس چند روزی است اوقات فراغت سه ماهه بیش از 60 هزار دانش آموز و دانشجو در شهرستان آغاز گردیده است.

 اما براستی وضعیت اوقات فراغت در شهرستان چگونه است؟ چه فضاهایی برای اجرای برنامه های اوقات فراغت در شهرستان وجود دارد؟ و ...
در این گزارش سعی شده از زوایای مختلف به این موضوع پرداخته شود.

 

سه پرسش کلیدی درزمینه اوقات فراغت


یکی از فعالان فرهنگی شهرستان در این زمینه می گوید: "درخصوص اوقات فراغت سه پرسش کلیدی وجود دارد و تا زمانی که پاسخ درستی به آن داده نشود اوقات فراغت شهر سر و سامان نخواهد پذیرفت." وی ادامه می دهد: "اگر اوقات فراغت تابستان را فقط 100 روز در نظر بگیریم با احتساب 60 هزار دانش آموز و دانشجوی شهرستان می توان گفت اوقات فراغت نوجوانان و جوانان خمینی شهر به وسعت 6 میلیون نفر/ روز است. الان هیچ کدام از متولیان فرهنگی شهر تصور دقیقی از این موضوع نداند که این 6 میلیون نفر روز نوجوانان و جوانان شهر چگونه طی می شود. مثلا نمی دانند چه مقدار از آن در آموزشگاهها و مراکز فرهنگی و چه مقدار آن در خیابانها و کوچه ها تلف می شود. وقتی تصور دقیقی از شرایط وجود ندارد چگونه می توان برنامه ریزی کرد؟"


وی ادامه می دهد: "متولیان فرهنگی شهر باید برنامه ریزی کنند و چشم اندازی را برای خودشان در نظر بگیرند مثلا بگویند ما می خواهیم به جایی برسیم که برای کودکان ابتدایی 30 درصد از اوقات فراغت در مراکز فرهنگی صرف آموزش شود، 20 درصد مطالعه، 10 درصد ورزش و ... همین تصمیم گیری را برای نوجوانان انجام دهند و بعد هم راهکارهایشان برای رسیدن به این هدف را تبیین کنند. متاسفانه شما از هر کدام از متولیان فرهنگی بپرسید اصلا چنین دیدگاهی را ندارند چه برسد به اجرایی کردن آن."
وی ادامه می دهد:"سرانه هر دانش آموز یا دانشجوی خمینی شهری از اوقات فراغت چقدر است؟ این سومین سوالی است که متاسفانه هیچ مسوولی در شهرستان پاسخی برای این پرسش ندارد."

 

قدیم ها اوقات فراغت چگونه طی می شد؟


اوقات فراغت گذشتگان ما چگونه طی می شد؟ حاج اکبر حاج حیدری دراین زمینه می گوید: "در زمان ما مرسوم بود کودکان در کار کشاورزی و دامداری مخصوصا در تابستان به بزرگترهای خودشان کمک می کردند. سالها بعد که کشاورزی و دامداری کم رونق شد تابستان که می شد پدر و مادرها پسرانشان را برای حرفه آموزی پیش یک استاد کار می گذاشتند تا مهارتهایی که در آینده مورد نیاز هر کسی است را بیاموزد. مثلا کودک را می فرستادند نجاری یا جوشکاری یا برقکاری یاد بگیرد. این اقدام باعث می شد کودک علاوه بر مهارت آموزی، حقوقی هر چند ناچیز دریافت کند و از همان ابتدا اهل کار و تلاش شود. متاسفانه امروزه این کار انجام نمی شود و کودکان با کار بیگانه هستند. "

 

متولی اوقات فراغت؟


براستی متولی اوقات فراغت در شهرستان کیست؟ یکی از مسوولان در این باره می گوید: "پیش از این سازمان ملی جوانان متولی اوقات فراغت شهرستان بود و همه ادارات فرهنگی برنامه هایشان را بر محوریت این سازمان تنظیم می کردند. پس از اقدام این سازمان در تربیت بدنی و تشکیل وزارت ورزش و جوانان، سیاست این سازمان در کل کشور بر مبنای ورزش است و هنوز بخش دوم این وزارتخانه یعنی تصدی امور جوانان چندان برای این وزارتخانه روشن نشده است. همین باعث شده تا در شهرستان ما هم اداره ورزش و جوانان تمام هم و غم خودش را بر ورزش قرار دهد و عملا دیگر نمی توان این اداره را متولی اوقات فراغت در شهرستان دانست."
یکی دیگر از مسوولان شهرستان در این زمینه گفت: "متاسفانه اوقات فراغت متولی ندارد تا مباحث فرهنگی را مدیریت کند. هم اکنون کار در شهرستان ما به صورت شبه جزیره ای اجرا می شود به اصطلاح خودمان پراکنده و هر اداره ای "برای خودش" کلاسی برگزار می کند و از مراجعه کنندگان در قبال آن کلاس پول دریافت می کند بدون اینکه این برنامه ها مهندسی و هماهنگ شود. برخی ادارات هم به صورت رفع تکلیفی و تنها برای خالی نماندن عریضه در این زمینه کار می کنند.

 

سینما: تعطیل! استخرهای ورزشی: دو دانه!


آموزش و پرورش، اداره ورزش و جوانان، ارشاد، اوقاف، فنی حرفه ای، تبلیغات، هلال احمر، سپاه، کانون فکری، کانونهای فرهنگی، آموزشگاهها و حتی برخی از قرض الحسنه ها همه و همه از متولیان فرهنگی و برنامه ریز اوقات فراغت هستند. رحیمی کارشناس سازمان تبلیغات یک روز قبل از تعطیلی مدارس در این زمینه می گوید: "هنوز ابلاغیه اوقات فراغت به دست ما نرسیده است. ولی ما مثل سال های قبل دو طرح هسته جوان و بوستان جوان را ویژه نوجوانان و جوانان برگزار خواهیم کرد. سال گذشته 11 سهمیه داشتیم که به کانون های زیر نظرمان توزیع می کنیم و به هر کانونی در حدود 150 هزار تومان کمک کردیم و مربی مربوطه را هم فراهم می کنیم. موضوع کار ما معارف و گفتمان دینی و سبک زندگی است. تعداد شرکت کنندگان در هر هسته بین20 تا 80 نفر است و مخاطبان ما را کودکان و نوجوانان و جوانان شکل می دهند.
یکی از کارشناسان آموزش و پرورش هم فعالیتهای آموزش و پرورش را اینگونه تشریح می کند: "آموزش و پرورش به عنوان اصلی ترین ارگان متولی فرهنگی شهرستان با دارا بودن دو مرکز کانون سلمان فارسی (ویژه پسران) کانون امام خمینی (ویژه دختران) اقدام به برگزاری کلاسهای خطاطی، آموزش انگلیسی و ... می کند. بجز این پژوهش سرای مهرگان واقع در خیابان بوعلی از دیگر مراکز فعال ماست که بیشتر در زمینه علمی فعالیت می کند. برخی مدارس هم به صورت خودجوش اقدام به برپایی فعالیتهای فرهنگی می کنند و تعدادی از مدارس هم فضای مدرسه را در اختیار مراکز فرهنگی مردمی قرار می دهند. اردو ویژه ایتام از دیگر فعالیتهای آموزش و پرورش در تابستان است."
دو استخر ورزشی شهر و سینمای تعطیل شهرستان از دیگر زیرساختهای سرویس دهی در زمینه اوقات فراغت هستند.

 

سهم گیم نتی ها در اوقات فراغت...


به نظر می رسد در غیاب فعالتهای فرهنگی سازنده مراکزی مانند گیم نت ها سکان دار فعالیتهای فرهنگی شهر شده اند! عصر وارد یکی از گیم نت های سطح شهر می شوم. مدارس تازه تعطیل شده و تمامی سیستمهای بازی اشغال است. تعدادی نوجوان هم اصطلاحا در صف هستند تا نوبتشان شود. مسوول گیم نت می گوید: "کاسبی ما عموما تابستانهاست وقتی که مدارس تعطیل می شود. صبح ها حدود 9 که مغازه را باز می کنم سر و کله مشتریهایم پیدا می شود و گاهی تا ساعت 11 شب هم مراجعه کننده دارم."
از علت استقبال می پرسم، می گوید: "بیش از 50 مغازه شبیه ما در شهر جود دارد و عموما کارشان مثل ما در این ایام زیاد است. دلیلش هم این است که پدر و مادرها ترجیح می دهند یک جوری سر بچه شان را گرم کنند. بچه ها هم هیجان را دوست دارند برای همین می آیند اینجا تا با بازی کردن هیجانشان را خالی کنند."

 

اوقات فراغت؛ سهم تلويزيون ۴۲ درصد، سهم كتاب ۹/۱ درصد!

 

ميزان مطالعه کتاب در ايران بسيار پايين و براي براى جمعيت ۷ سال به بالاى كشور ۷/۶ دقيقه در شبانه روز است. بر اساس آمار، مطالعه كتاب ۹/۱ درصد و مطبوعات ۴/۵ درصد از سرانه زمانى اوقات فراغت را به خود اختصاص مى دهند، در حالى كه سهم مشاهده تلويزيون در اين ميانه ۴۲ درصد است. اين آمار با مقايسه با کشورهاي ديگر، بحراني بودن ميزان کتابخواني در ايران را نشان مي دهد. نتايج تحقيقات، بخصوص در باره اوقات فراغت نشان مي دهد كه بخش زيادي از اوقات فراغت جوانان بيهوده تلف مي شود (در يک نمونه، تنها 1/1 درصد از اوقات فراغت دانش آموزان در دوران تحصيل، صرف مطالعه غير درسي مي شود).
برنامه ريزي براي افزايش مطالعه در اوقات فراغت، يکي از ضرورت هاي جامعه ماست. اسکار پيت، مناسب ترين زمانهاي مطالعه را در اوقات زير مي داند: لحظات خالي از دست رفتني (مانند زمانهاي صرف شده در آمد و شد، تغذيه و صرف غذا، و استراحت در محيط کار)؛ اوقات فراغت (که عمدتا زمان قبل از خواب را در بر دارد)؛ و زمان هاي غيرفعال (مانند جمعه ها، تعطيلات، ايام بيماري، و بازنشستگي). در جامعه ما، اکنون در اين زمان ها، به دلايل متعدد، کمتر امکان مطالعه وجود دارد، حال آنکه با فرهنگ سازی مناسب و شناخت علل عدم اقبال به مطالعه در هر يک از اين مقاطع، مي توان به افزايش سطح کتابخواني در جامعه کمک کرد.

 

بسیار سفر باید تا...


از قدیم گفته اند بسیار سفر باید تا پخته شود خامی. مسافرت در آموزه های دینی ما جایگاه ویژه ای دارد به گونه ای که بارها در قرآن کریم با عبارت "سیروا فی الارض" به همگان توصیه شده تا با رفتن به سفر از فواید متعدد آن بهره مند شوند. براساس تعالیم قرآن کریم، منظور از این سفر تنها سفرهای زیارتی نیست بلکه سفر برای دیدن آثار تاریخی گذشتگان تاثیر زیادی بر عبرت آموزی انسانها می تواند داشته باشد. سفر به دل طبیعت از دیگر انواع سفرهاست که قرآن کریم جهت دیدن آغاز آفرینش و مقایسه آن با قیامت از آن یاد می کند. گرچه هزینه این نوع پر کردن اوقات فراغت بیش از سایر روشهاست ولی شاید بتوان با پس انداز هزینه هایی مراجعه به گیم نتها، هزینه یک مسافرت مفید و مفرح را فراهم نمود.

 

کار از شما، گزارش نویسی از ما!


گرچه ادارات و ارگانها عموما در زمینه اوقات فراغت به انجام برخی کارهای روزمره مشغول هستند ولی نمی توان نقش مراکز فرهنگی مردمی را در این زمینه نادیده گرفت چرا که براستی امروزه حجم زیادی از بار فرهنگی جامعه بر دوش فرهنگ دوستانی است که عموما بدون دریافت هیچگونه حقوقی برای ارتقای فرهنگ جامعه خویش تلاش می کنند و عموما مورد بی مهری و سوءاستفاده برخی ارگانها قرار می گیرند. یکی از فعالان کانون های فرهنگی شهرستان در این زمینه می گوید: "سال گذشته برای دریافت کمک به یکی از ادارات فرهنگی شهر مراجعه کردم. پس از پیگیریهای فراوان تنها مبلغ 100 هزار تومان به ما پرداخت در حالی که این مبلغ 5 درصد هزینه های ما را هم شامل نمی شود. بعد هم از ما گزارش کار خواستند و کل زحمات ما را به عنوان گزارش کار خودشان به این طرف وآن طرف فرستادند. این بی انصافی است. "

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید