امروزچهارشنبه, 17 آذر 1395-- Wednesday Dec 07 2016

ساعت 16:23:26

آخرین به روز رسانی : جهار شنبه 07:56:45

گفتگوي اختصاصي فرصت با اعضاي شوراي شهر خميني شهر؛

سخناني صريح در بيان مشكلات شهر و اشكالات شوراي دوره سوم- 5

سه شنبه, 19 اردیبهشت 1391 ساعت 12:45 کدخبر :4061
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : ليلا پيماني

آقای صالحی هم با ما پای میز مصاحبه نشست و به سؤالات خبرنگار ما پاسخ گفت.

 

صالحی پاسخ مي دهد: مهم ترين اشكالات اين دوره شورا چه بود؟

- به عنوان یکی از اعضاي کمیته ترافیک ما را در جریان آخرین وضعیت ترافیکی شهر بگذارید. رینگ شهر و پل زیرگذر چهار راه دولت در چه مرحله ای است؟

در راستای حل مشکل ترافیکی شهر مهم ترین بحثی که شورای سوم علاقمند پیگیری بوده تکمیل رینگ شهر است. خیابان های شهید فهمیده، صفاییه، باغبان، فیض الاسلام و جمهوری اسلامی رینگ شهر محسوب می شود و می تواند بخش عمده ای از بار ترافیکی ارتباط بین خمینی شهر با منظریه و منظریه با اصفهان و حتی خمینی شهر با اصفهان را جذب کند. البته هنوز کارآیی و انتظاری را که داشته ایم نتوانسته برآورده کند چرا که اصل طرح مشکلات اساسی دارد و اگر چه هزینه زیادی هم صرفش شده هنوز نتوانسته رسالتش را به انجام برساند با وجودی که حتی در دوره مهندس پورکاظم فعالیت چشمگیری روی خیابان صفاییه شد و همینطور بقیه خیابان های این رینگ، علتش هم این است که اولا زیرساخت ها و طرح اولیه اشکالات اساسی دارد و ثانیا هنوز یک سری کارهایی باید رویش انجام بشود.

در رابطه با چهار راه دولت هم که در همین راستا احداث شد با وجودی که ما هنوز آزادسازی زیادی در این نقطه داریم ولی می طلبید که حرکتی بکنیم که اینجا به عنوان یکی از نقاط کور این طرح باز شود که خدا را شکر باز شد ولی با مشکلاتی مواجه است و با اقدامات ترافیکی مشکلاتش کمتر شده است. در رابطه با میدان دفاع مقدس هم که یک تغییراتی کرد و تقاطع بلوار دانشجو و شهید عموشاهی اینجا کار شد یک آزادسازی از پادگان حدود 500 میلیون برایمان هزینه داشت و خدارا شکر از آن بهره برداری شده و احساس می شود نسبت به قبل خیلی بهبود پیدا کرده. لاین دوم بلوار دانشجو هم آنجا دارد تکمیل می شود و در راستای کاهش حوادث آن منطقه بسیار موثر است. کميته ترافیک یک سری طرح های عمده ای را تهیه کرده اما چون بودجه کم است نتوانسته همه طرح ها را اجرایی کند.

این یک مطلب است و مطلب دیگری هم که باعث رنجش کسانی که می خواهند کاری بکنند می شود بحث ساختارهای اجتماعی شهر است.

شما ببینید در خیابان های امام شمالی و جنوبی دو تا اتوبوس که از کنار هم می گذارند به هم گیر می کنند یک طرحی را دو سال کمیته ترافیک کار کارشناسی کرد که یکی از مسیرهای اتوبوس را بردارد و تاکسی جایش بیاید خدمات بدهد خدا را گواه می گیریم کار کاملا کارشناسی بود اما یک عده به خاطر منافع شخصی شان به مشکلات طرح دامن زدند و 5 درصد مشکل را 50 درصد جلوه دادند و مانع از اجرای طرح شدند. الان ابتدای خیابان امام جنوبی را دقت کنید که چه گره کوری ایجاد می شود که راه حل ساده ای دارد اما بعضی ها حرفشان را پیش بردند و در نتیجه شهرداری هم مجبور شد به حواشی بپردازد و ناچار اقدام به اصلاح هندسی کند که ضرورتی نداشت. خیابان شریعتی به عنوان پر ترافیک ترین خیابان شهر را کسی به فکر حل مشکلش نیست خیابان شهدا باید به موازاتش احداث شود تا این بار ترافیکی را کم کند اما ظاهرا کسی دغدغه ای برایش ندارد. ما در خیابان کهندژ طرحی گذاشتیم و خیابان مقابل سه راهی شهدا را باز کردیم چرا که این کوچه تعریض نشده هم می توانست بار ترافیکی خیابان شریعتی را کاهش بدهد و برای آگاهی مردم اقداماتی جزیی از جمله نصب چراغ فرمان انجام دادیم اما مردم برای اینکه پشت چراغ قرمز نمانند اعتراض کردند که چرا جایی که تردد نیست چراغ می گذارید در صورتی که ما در این چند سال گذشته شاهد حوادث زیادی اینجا بوده ایم و چندین نفر کشته داده است اما باز هم دلایل اجتماعی مانع از اجرای این طرح شد.

- این فرهنگ سازی وظیفه کیست و چه کسی باید زمینه های پذیرش قوانین را حتی اگر منافعشان به خطر می افتد در مردم ایجاد کند؟

یکی از کارهایی که انتظار می رفت شورای سوم بهتر از دو شورای قبلی عمل کند و برعکس شد این بود که رسالت کار فرهنگی اش را درست به انجام برساند اما متاسفانه در این زمینه ضعیف عمل کرد خصوصا اگر در بخش فرهنگ شهروندی خوب عمل کرده بود ما می توانستیم در مشکلات ترافیکی راه حل های بنیادی به کار بگیریم. موضوع طرز تفکر پرسنل شهرداری در برخورد با مردم هم از جمله مواردی بود که شورای سوم باید روی آن کار می کرد چرا که این یکی از کارهای زیر بنایی است که در جوامع پیشرفته بسیار روی آن کار کرده اند و مدل های تعالی شان همیشه روی این نکات تاکید داشته اند که چگونه با مراجعین و مشتری برخورد کنند.

- مشکلات فراوان است اما می بینیم که به قول شما خیلی از کارهای اساسی روی زمین مانده است و از طرفی شورا انگار دچار روزمرگی شده و دارد زمان را از دست می دهد، چرا اینطور به نظر می رسد؟

یکی از عواملی که می تواند مجموعه را پویا نگه دارد رفتار سیستماتیک است من به این اعتقاد دارم و همیشه آن را منتقل کرده ام اما متاسفانه ما در شورای سوم نتوانستیم سیستمی عمل کنیم و سلیقه ای پیش رفتیم. یعنی دوستان می گشتند ببینند چه چیزی با سلیقه شان جور در می آید که نتیجه این رفتارها قطعا روزمرگی است چرا که انگیزه ها و پتانسیل ما نامحدود نیست و بالاخره وقتی دیدی داری در جا می زنی انرژی ات از دست می رود و نمی توانی ادامه بدهی اما اگر سیستمی حرکت کنی شروع با توست و بقیه راه را سیستم می رود.

طبق فرموده حضرت علی (ع) هر روزمان باید بهتر از دیروز باشد این همان برنامه "بهبود مستمر" است که ژاپنی ها دارند پیاده می کنند که طی آن هر روز باید بهتر از دیروز باشد وگرنه انسان زیان کرده است، ما در شورای سوم اینچنین عمل نکردیم و هر وقت در شورا یک طرح سیستم محور مطرح شد به دلیل تفکراتی که بود با آن مخالفت کردند و کارها ماند و ماند و ماند.

 

- از کارهای روی زمین مانده شورای سوم بگویید. 

نتوانسته های شورای سوم خیلی زیاد است و من امروز از گفتن آن ها ابایی ندارم. ما کارهای زیرساختی را که به مردم قولش را داده بودیم نتوانستیم انجام بدهیم. احتیاط کاری هایی که در شورای سوم هست از ترس اینکه نکند در آینده مشکلی پیش بیاورد خیلی زیاد است. اگر شورای دوم دچار آسیبهایی شد و مشکلاتی برایش پیش آمد ما از ترس ایجاد مشکل از خیلی کارها چشم پوشیدیم و دچار خودسانسوری شدیم. نمونه اش اینکه بعد از 5-4 سال تازه یک ماشین در اختیار شورا گرفته ایم در صورتی که انجام کار نیاز به ابزار دارد. یکی دیگر از اقدامات مثبتی که به خاطر  همین احتیاط کاری ها روی زمین ماند شورایارها بود که حتی اساسنامه اش هم تنظیم شد ولی به جایی نرسید.

- اینطور که من برداشت کردم از نظر شما خیلی از مشکلات شورا به این بر می گردد که چندان روحیه جمعی بین اعضا دیده نمی شود.

اعتقاد من این است که این شورا پر از ژنرال است و سرباز ندارد در صورتی که اگر مردم فکر کردند که این مجموعه می توانند کارآ باشند و رای دادند دلیل نمی شود شورا تصور کند شامل 7 ژنرال است. با توجه به اینکه تعدادی از منتخبین شورای سوم از ائتلاف رایحه خوش خدمت بودند و عده ای هم یاران باران و آقای صهری هم اعلام استقلال کرده بود، مرحوم صفارنژاد سفارش می کرد که سعی کنید جمعتان در شورا به 7 نفر افزایش پیدا کند.

 

- آقای صهری هم که گفته بود ما 7 تا برادر هستیم.

در محبت به هم بله اما در تصمیم گیری ها نه. ما در شورا حتی گاهی وتو هم داشتیم پس اگر برادر باشیم برادران خوبی نیستیم البته قصد سیاه نمایی ندارم نکات مثبت هم کم نیست اما من نمی خواهم به آن بپردازم مثلا یکی از موفقیت های شورای سوم اعتماد سازی مردم نسبت به شهرداری بود که خصوصا مهندس پورکاظم در این زمینه خیلی خوب عمل کرد اما یکی از حقوقی که مردم داشتند و من آن را طرح کردم و به جایی نرسید شرکت مردم در جلسات شورا بود، ما باید جلسات علنی داشته باشیم و یک عده ای را خودمان آموزش بدهیم که اعضا را ارزیابی کنند من اگر بدانم 4 نفر می آیند پای حرف هایم می نشینند با مطالعه بیشتری در جلسات شورا حاضر می شوم وقتی قانونی وضع می شود حتما فوایدی بر آن مترتب بوده است.

 

- به بن بست رسیدن بعضی مشکلات شهر ما چقدر به کمبود درآمد شهرداری برمی گردد.

طی چند ماهه اخیر ورودی های شهرداری تغییر کرد که اگرچه آنقدر نبود که بتواند نیازهای شهر را پاسخ بدهد اما در برنامه ریزی شهرداری تاثیر قابل توجهی دارد. وقتی شهردار با کمبود اعتبار مواجه است 50 درصد از انرژی و فکرش صرف این می شود که چگونه حقوق کارکنان را بپردازد پس می طلبد حالا که شهردار تا حدود زیادی از این دغدغه رهایی یافته است و از طریق ارزش افزوده و منابع آلایندگی دریافت های خوبی داشته است، بنشیند و بیندیشد که برای حل مشکلات شهر از این منابع به چه شکلی می تواند بهره ببرد. وقتی خمینی شهر به یک روستا تبدیل شده یعنی اینکه در درازمدت حقوق مردم شهر تضییع شده است که یکی از مصادیقش کارکنان شهرداری اند که مردم را ولی نعمت خودشان نمی دانند همان موضوعی که امام بارها بر آن تاکید داشت و حالا تبدیل شده است به یک مدل تعالی سازمانی که تاکیدش بر مشتری محوریست. آیت اله احمدی زمان جنگ فرموده بود: اگر می خواهند صدام را مجازات کنند او را گرفتار شهرداری خمینی شهر کنند من حالا هم برای شهرداری شهرمان همین را می گویم. سازمان مسکن و شهرسازی هم حق زیادی از مردم ما تضییع کرده است اگرچه آن زمان آقای محمودزاده این مسوولیت را به عهده نداشته و این مشکل به او ارث رسیده است اما سازمان امروز وظیفه دارد تمام قد برای خمینی شهر وقت بگذارد. ما چند سال پیش خودمان را 50 میلیارد تومان از دانشگاه صنعتی طلبکار کردیم  اما الان با گذشت چند سال این پول دیگر ارزش آن زمان را ندارد.

- عدم هماهنگی میان مسوولان شهر چقدر سیر امور را کند می کند؟

80 درصد به دلیل اینکه من وقتی در مقابله با یک مشکل قرار می گیرم اگر احساس تنهایی کنم و از کنار دستی ام ضربه بخورم قطعا از کسی که مقابلم ایستاده هم ضربه خواهم خورد.

 

مطالب مرتبط:

نظرات  

 
#1 0 مهدی زمانی 20 اردیبهشت 1391 ساعت 20:12
جناب آقای صالحی
شما عصاره مردم سده یا به عبارتی بهتر مردم ایران هستید
از گزارش مشهور سازمان ملل در سال 1355 برای ایران ، ما مردم ایران، سده ، یک روستای کوچک و یک خانواده هنوز سه مشکل یاد شده را نه تنها رفع نکرده ایم بلکه بسیار تشدید کرده ایم
1- کمبود مطالعه
2- کم کاری ( یقه سفیدی )
و3- نداشتن فکر جمعی و کار گروهی
از فردا که اقدام به کاهش یکی از مشکلات فوق نمایید پیشرفت شروع می شود
متاسفانه شورای سده هم از سه مشکل فوق رنج می برد
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید