امروزسه شنبه, 16 آذر 1395-- Tuesday Dec 06 2016

ساعت 14:08:59

آخرین به روز رسانی : سه شنبه 13:04:49

«پيشينه تعليم و تربيت در خميني شهر»

یکشنبه, 12 آبان 1392 ساعت 10:56 کدخبر :6280
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده :
اسامي دهات و محلات خميني شهر با اسامي ماه ها و ايزدان زردشتي (مثل فروردين و فروشي، تير و تيرانچي، پلارد و اردوشت و....) مطابقت دارد و يكي از ايزدان معروف به روزگار هخامنشي ارد بوده كه خشايارشاه علاقه ي بخصوصي به ايزد دانش داشته است و حتي پسر خود را شهر ارته مي نامد.


پيش از احداث آتشگاه شهر اردشير بر فراز كوه آتشگاه، موبدان با مشاهده صور فلكي بر فراز كوه آتشگاه تلاش نمودند بر اساس محاسبات هندسي جرزهاي آتشگاه را بر اساس حركت اجرام آسماني تنظيم كنند و اين خود فصلي جديد را در تحقيقات تاريخي و باستانشناسي پيش روي دانشجويان و اساتيد محترم و محققين ارجمند در خصوص كوه اردشير شهر باز مي كند. در دوران ساساني وجود مدارس تحقيقاتي و اهميت علم و دانش در خميني شهر بگونه اي بوده كه به هنگام احداث باروي جي، فيروز بن يزجرد از آذرشاپوران پسر آذرمانان هرستاني از روستاي ماربين جد مافروخ بن بختيار مي خواهد تا باروي مدينه ي جي را همچون محاسبات هندسي آتشگاه احداث نمايد.
تأثير سمبل هاي مذهبي در طرح و شبكه بندي چهارطاقي آتشگاه مورد توجه بوده است. نگرش به فلك ها و ستارگان و سمت برآمدن خورشيد و غروب آن و برآمدن ماه و افول آن در طول سال يا آغاز آن، در آيين زردشت جايگاهي خاص داشته است. كلمه تير (تيرون چي) و نيز دوگوش به ترتيب با نام روزهاي سيزدهم و چهاردهم تقويم ايراني مطابقت دارد.
مدت ها قبل از دوران هخامنشي و دوران ايلام با توجه به آزمايش هاي كربن 14 بر روي نيهاي كوه آتشگاه نشان مي دهد كه معماران برجسته اي در اين ناحيه (سده فعلي) وجود داشته-اند كه توانسته اند در حدود 3500 سال قبل از ميلاد مسيح معبد كوه آتشگاه را با ايجاد تپه هاي مصنوعي و اجراي تكنيك سكوسازي و حفره هاي قفل و بست و تقويت درزها احداث كنند. پس پيشينه تاريخي علم در ديار كهن خميني شهر به روزگار ايلام مي رسد. به هر حال به نظر مي رسد در سده مدارس نظامي و نجوم داير بوده است.
شهرستان خميني شهر در دوران رژيم گذشته مركز بخش 14 ماربين از استان دهم محسوب مي شد. نهادهاي تعليم و تربيت در خميني شهر شامل حوزه هاي علميه (مدرسه علميه مشكوه، مدرسه باقرالعلوم آدريان، مدرسه علميه اماميه در محله فروشان، مدرسه حضرت حجت(عج) در اندوان). مكتبخانه ها و مدارس نوين. پس از پيروزي انقلاب اسلامي هم دانشگاه آزاد اسلامي و پيام نور احداث شد و البته دانشگاه صنعتي كه بناي آن در رژيم سابق نهاده شد. در سال 1313 مكتبخانه هاي محله ي باولگان به سرپرستي حاج اسماعيل حجازي، درب سيد به سرپرستي استاد محمدرضا و معلم مكتب خانه سيد علي ابطحي و در ميانجوي حسين آقا صاحبمكتب و مرحوم آخوند ملامحسن اونوسي معلم و در اندان صاحب مكتبخانه آقا رضا مشايخي وظيفه تعليم و تربيت را به عهده داشتند. مرحوم ملاعباس شيروي، مرحوم شعبانعلي معظمي، مرحوم سيد مصطفي ميرداماديان و مرحوم ميرزا محمد علي جبل عاملي و مرحوم صدر آقا شريفيان از اساتيد اين مكتبخانه ها به شمار مي رفتند.
اولين مدرسه به سبك جديد در ناحيه ماربين به سال 1300 ه.ق بر مي گردد كه توسط شاهزاده معتمدالدوله در منزل شخصي خود در كوجان تشكيل شد اما اولين مدرسه رسمي در سده در تاريخ 1303 به نام مدرسه اسلامي با كوشش مرحوم سيد ابوالحسن سيادت ملقب به عماد در منطقه ورنوسفادران تأسيس شد و بعدها اين مدرسه به نام مدرسه ي نمره 21 سده نامگذاري گرديد. در سال 1310 تعداد دانش آموزان مدرسه به 124 نفر رسيده بود. در اواخر سال 1304 شمسي مهدي ايراني كه رياست فرهنگ اصفهان را به عهده داشت توانست در سده دبستان نمره 21 را تأسيس كند. از سال 1304 تا 1314 مدرسه اي در سده به دليل مخالفت مخالفان متحجر ساخته نشد اما در سال 1314 در زماني كه رياست فرهنگ به عهده ي تاج الدين امامزاده بود دبستان پسرانه و نمره 44 سده تأسيس شد. در زمان مهدي رادسرشت در سال 1322ه.ش دو دبستان پسرانه در اندوان و كوجان تأسيس گرديد. اسامي معلمين در اين سال عبارت بودند از: سيد عبدالكريم اثنيعشري و محمدكاظم مولايي و ميرزاحسين خان و سيداسدالله خان ميراحمدي و ميرزامهدي خان انواري و ميرزا محمد خان فاطمي و سيد علي شهاب و شهيدي. در سال تحصيلي 15-1314 تعداد دانش آموزان مدرسه اسلامي 142 نفر بوده است و مدير مدرسه علي اكبر حميدي و معلمان آن محمد سعيد امامي و مسيح الله و منوچهر پزشك زاد و علي خادم الحسيني و سيد كمال الدين بودند. در سال 1314 در دبستان نمره دولتي 44 سده نيز 96 نفر مشغول تحصيل بودند. عدم انگيزه تحصيل براي پايههاي بالاتر و نيز اشتغال اكثريت مردم سده به كشاورزي باعث تقليل دانشآموزان در پايه هاي بالاتر مي شد. از معلمين مدرسه نمره 44 مي توان از ابراهيم همايي و حسين فرهمند نام برد.
در سال 1315 ه.ش اولين آموزشگاه اكابر دولتي شماره 26 و 38 در فروشان تأسيس گرديد. در سال 1316 مدرسه اكابر دولتي نمره 34 در قريه فروشان افتتاح شد. دو سال بعد بواسطه فعاليت علي اكبر حميدي اولين نماينده فرهنگ ماربين، كلاس اول متوسطه ضميمه دبستان اسلامي در سده افتتاح و تا اسفندماه 1320 تا پايه سوم متوسطه داير بود. اولين كودكستان دولتي در سده در سال 1353ه.ش در فروشان تشكيل شد. اين كودكستان 3 كلاس پيش از آمادگي داشت. سرپرستي كودكان به عهده پروين تاج جاويدي شريفي بود. در سال 1354 دو كودكستان ديگر ناموس و صدريه در سده داير شد. در دوره پهلوي اول در سده 6 دبستان جديد بوجود آمد بطوريكه در سال تحصيلي 20-1319 تعداد 374 نفر دانش آموزان در آن تحصيل كردند اما در سال 1326 شمسي 3 باب دبستان جديد افتتاح گرديد و تعداد دبستانهاي سده به 8 باب رسيد كه از اين تعداد 4 باب در شهر و 4 باب در مناطق روستايي بود. اسامي دبستان ها در سال 1330 عبارت بودند از: اسلامي، هما، صائب، رودابه، اندوان، بابوكان، اميراتابك رنان، اصغرآباد، عاشق آباد، اسلامي درچه، پرتو، منعم، شامكي دينان، سروش ورنوسفادران، معتمد كوجان و نصرآباد. در همين سال دو دبستان دخترانه نيز در ورنوسفادران فعاليت مي كردند.

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید