امروزشنبه, 20 آذر 1395-- Saturday Dec 10 2016

ساعت 10:49:01

آخرین به روز رسانی : شنبه 10:35:11

ما می توانیم
گزارش فرصت از چند نخبه معلول و موفق شهرستان؛

ما می توانیم

چهارشنبه, 08 آبان 1392 ساعت 08:43 کدخبر :6210
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : روح ا... حاجي حيدري
وقتي نام معلول را مي شنويم در ذهنمان عباراتي مانند گوشه گيري، ناتواني و محدوديت به ذهنمان مي رسد و فكر مي كنيم يك معلول سربار جامعه است، نمي تواند پيشرفت كند و ... در حاليكه اينگونه نيست.

ما در شهر خودمان معلولاني داريم كه علي رغم معلوليتشان با همت و اراده اي كه دارند توانسته اند در زمينه هاي مختلف پيشرفت كنند و با اميد به آينده موفقيتهاي زيادي نيز به دست آورند به گونه اي كه برخي از فعاليتها و موفقيتها براي انسانهاي سالم هم دشوار به نظر مي رسد. گزارش ذيل كه درباره برخي از معلولان موفق شهرستان است علاوه بر اينكه مي تواند نگاه ما را به جامعه معلول تغيير دهد، به ما انگيزه مي دهد تا بيش از پيش به دنبال موفقيت باشيم.

alielahinasab

علي الهي نسب
متولد: 1362
نوع معلوليت: كم بينايي شديد
نوع موفقيت: قهرمان دو ميداني و دارنده مدال طلا در مسابقات مالزي و ركورددار آسيا، دارنده يك مدال طلا و يك برنز در مسابقات جهاني هلند، عضو تيم ملي كشورمان در مسابقات پارالمپيك پكن- دارنده برتر مسابقات جهاني تونس، به دست آوردنده سهيمه پارالمپيك در مسابقات جهاني برزيل
علي الهي نسب اولين مدالش را در بازي هاي آسيايي فيس بيك مالزي در سال 2006 بدست آورد و پس از آن هم در سال هاي 2007 و 2008 ساير مدال هاي قهرماني را بدست آورد. او در خصوص علت موفقيتش معتقد است: «قهرماني در هر زمينه اي تلاش ويژه اي را مي طلبد و ما معلولان به نسبت ديگران بايد تلاشمان را دو چندان كنيم.» او بجز ورزش، اهل هنر هم است به اين ترتيب كه فارغ التحصيل هنرستان موسيقي است و سنتور و پيانو مي زند. علي الهي نسب به معلولان نيز يك پيام دارد: «ورزش براي عموم مردم يك تفريح است و براي معلولان واجب.»

 

maryammajidi

مريم مجيدي
متولد: 1359
ساكن: درچه
نوع معلوليت: از هر دو پا فلج است
فعاليت هاي اجتماعي: داراي كارشناسي ارشد مطالعات زنان و خانواده- مدير كلينيك مشاوره درچه- كارشناس بهزيستي فلاورجان- مدرس زبان انگليسي- مؤسس تيم واليبال نشسته زنان شهرستان- داري مدرك مربيگري والبيال نشسته- بازرس سهام عدالت
خانم مجيدي سرشار از انرژي است و به گفته خودش تمام وقتش حتي جمعه ها را صرف فعاليت هايش مي كند. او چيزي به نام اوقات فراغت و تعطيلي نمي شناسد: «كارشناسي ارشد در دانشگاه علوم تحقيقات تهران خواندم و الان مشغول پايان نامه هستم». هر هفته با اتوبوس مي روم تهران و پنجشنبه و جمعه آنجا هستم. محل اقامتم در تهران يك واحد آپارتمان است كه آسانسور ندارد و من مجبورم 50 پله را بالا بروم و 50 پله را برگردم»
او از دانشگاه راضي است:« دانشگاه آسانسور دارد و من خيلي راحت هستم» مجيدي ادامه مي دهد: «من جمعه ها تا ساعت 9 شب سر كلاس آمادگي دكتري هستم و بعد از آن بر مي گردم درچه، 5 صبح مي رسم درچه و ساعت 5/7 هم فلاورجان در اداره هستم» او كارشناسي اش را در دانشگاه آزاد خميني شهر خوانده و توانسته است بر مشكلات آن فايق شود: «دانشگاه آسانسور نداشت و چون بعضي از كلاس هايم در طبقات بالا تشكيل مي شد، تا آخر ترم آقايان دانشجو ويلچرم را از پله ها بالا و پايين مي بردند.»
مديريت كلينيك
او با همكاري پدرش، كلينيك مددكاري اجتماعي و مشاوره الزهرا درچه را تأسيس كرده و الان مديريت آن را بر عهده دارد: او مي گويد:« دو سال و نيم است كه كلينيك شروع به كار كرده است. ما در زمينه هاي خانواده، ازدواج، تحصيل، شغل، ترك اعتياد، پرخاشگري و... به مراجعان مشاوره ارايه مي كنيم.» خانم مجيدي شب ها در كلينيك حاضر مي شود و علاوه بر مديريت، خود مشاوره هم مي دهد.
مثلث درچه، تهران، فلاورجان
«در آزمون استخدامي بهزيستي شركت كردم، تعداد متقاضيان ثبت نام زياد بود ولي خوشبختانه از بين همه آن ها من در آزمون پذيرفته شدم و الان دو سال است در اداره بهزيستي فلاورجان به عنوان كارشناس پيشگيري فعاليت مي كنم و خدمات سنجش بينايي، پيشگيري از معلوليت و... را انجام مي دهم.»
او گواهينامه رانندگي دارد و مسير درچه - فلاورجان را هر روز 7 صبح با ماشين مي رود و دو و نيم بعدازظهر برمي گردد.
واو مثل ورزشكار
« 9 سال است واليبال نشسته كار مي كنم. 2 سال و نيم عضو تيم واليبال نشسته اصفهان بودم و يكبار هم، به مسابقات كشوري راه پيدا كردم.» اين تجربه فعاليت باعث شد تا مريم مجيدي تصميم بگيرد واليبال نشسته بانوان خميني شهر را تأسيس كند: «پدرم سال ها رئيس تربيت بدني درچه بود و من با كمك ايشان توانستم سالن و امكانات بازي بگيرم. بعد هم با ديگر بچه ها يك تيم در خميني شهر تشكيل داديم كه دو سال و نيم است مديريت آن تيم را برعهده دارم.» او كارت مربيگري واليبال هم دارد و چند ماهي است كه يك تيم واليبال را هم در درچه تأسيس كرده و هفته اي دو روز به اين ورزش مي پردازد.
خانم مجيدي البته براي آينده هم تصميمات زيادي گرفته است: «الان همه توانم را صرف مي كنم تا دكتراي جامعه شناسي قبول شوم و بتوانم در اين رشته به تخصص برسم. بجز اين، تصميم دارم براي معلولان بيشتر كار كنم، مي خواهم جامعه معلولان شهرستان را تأسيس كنم. ديگر رشته هاي ورزشي معلولان را وارد شهرستان كنم و....»
او راز موفقيت خودش را «اميد به خداوند» مي داند و مي گويد: «خيلي از اوقات خسته مي شدم ولي اميد به خدا باعث مي شد كه اميدم را از دست ندهم و به راهم ادامه بدهم. به معلولان هم توصيه مي كنم كاري بكنند كه روي پاي خودشان بايستند به طوريكه نسبت به افراد سالم، هيچ ضعفي نداشته باشند.»
خانم مجيدي با مردم هم صحبت هايي دارد: « فرهنگ درك معلولان در جامعه ما بايد بيش از اين باشد، به معلولان ترحم نكنيم بلكه شرايطي را فراهم كنيم تا معلولان هم بتوانند از امكانات مانند ديگر اعضاي جامعه بهره مند شوند.»

 

mohammadmehdi jalali

محمد مهدي جلالي
متولد: 1348
ساكن: كوشك
نوع معلوليت: از ناحيه دست چپ معلوليت دارد.
نوع موفقيت: مخترع
محمد مهدي جلالي در زمينه هاي مختلف و متعددي اختراع داشته است از بحث تلمبه هاي پمپ بنزين گرفته تا توليد چسب و طراحي آبگرم كن هاي كم مصرف.
«يك شركت به من پيشنهاد كرد بدنه هاي تلمبه هاي پمپ بنزين را بسازم، آن موقع من روي يك محصول ديگر كار مي كردم، با اين حال وارد اين مقوله هم شدم و حدود 70 بدنه برايشان ساختم.»
يكي از طرح هاي وي هم در خصوص اصلاح سلاح جنگي ژ3 است: «در سال 67 در جبهه بودم  و متوجه شدم كه سلاح ژ3 زياد گير مي كند و خيلي ها جانشان را براي همين از دست مي دهند، بعد از جنگ يك طرح دادم كه يك لوله انحرافي روي خروجي گاز اضافه شود و سلاح به صورت غير مستقيم مسلح شود.»
البته جلالي مثل بسياري ديگر از نخبگان كشور، از روند مديريت ها و حمايت نكردن از طرح هايش و بي مهري هايي كه در اين راه ديده است گله مند است: « وقتي من براي پيشرفت كشورم وقت مي گذارم و يك دستگاه اختراع مي كنم حداقل انتظار من از مسؤولان اين است كه از طرحم حمايت كنند ولي برخي اوقات ديده ام كه يك طرح را نشان مسؤولان مي دهم و آنها فردايش مي روند همان توليد را از كشورهاي ديگر مي خرند و وارد مي كنند.»
او به برخورد كشورهاي ديگر با نخبه هايشان هم اشاره مي كند و مي گويد: «يك زن آمريكايي يك قاشق ساخته كه دو تا زائده بالا و پائينش دارد تا موقعي كه قاشق را در دهان بچه مي گذارند دهانش بسته نشود. همين طرح را آمريكايي ها حمايت كردند و قالب ساز در اختيارش قرار دادند و... ولي ما بايد التماس مديران را بكنيم.»
او علت اين مسائل را اينگونه بيان مي كند: «به نظر من 80 درصد ايراني ها نخبه هستند در حالي كه در كشوري مثل آمريكا 30-20 درصدشان نخبه هستند. منتها در آمريكا همان 20 درصد در رأس كار هستند و بقيه تحت نظارت آن ها ولي در كشور ما بيشتر غير نخبه ها سركار هستند و نخبگان مجبورند تحت نظارت آنان كار كنند.»

 

 

mehdikarami

مهرداد كرمي
متولد: 1365
نوع معلوليت: نابينا
نوع موفقيت: كارآفرين
مهرداد كرمي يك آژانس شبانه روزي راه اندازي كرده و الان هم مديريت آن را عهده دارد. 12 نفر در اين آژانس مشغول به كار هستند كه ده نفر آن را راننده هاي آژانس تشكيل مي دهند. وي در خصوص چگونگي راه اندازي اين آژانس مي گويد: «كارهاي اداري را خودم پيگيري كردم، يك سال و نيم دوندگي كردم تا توانستم مجوزهاي لازم را براي راه اندازي آژانس بگيرم.»
او در خصوص علت طولاني بودن مراحل اداري گفت: «ما را دست كم گرفتند، چون نابينا بودم فكر مي كردند از پس اين آژانس بر نمي آيم ولي وقتي توانايي هايم را ديدند مجاب شدند كه يك نابينا هم مي تواند بسياري از كارها را انجام دهد.» كرمي ضمن تشكر از حمايت هاي خانم كاظمي كارشناس بهزيستي و سبحاني نسب مديرعامل تاكسيراني مي گويد: «ما اول موافقت شهرداري را توانستيم جلب كنيم و بعد حدود 4 ماه امور اداري اماكن طول كشيد و هر روز پيگير نامه نگاري ها بودم ولي مأيوس نشدم چون مي دانستم تلاش هايم بالاخره به ثمر مي رسد.»
مهرداد كرمي بجز اين، در رشته هاي مختلف ورزشي هم فعاليت داشته است بگونه اي كه در دو ميداني تا مرحله قهرماني كشوري پيش رفته و بجز آن در گُلبال و جودو نيز مهارت دارد. صحبت هايي هم با مردم دارد: «تا بحال بارها شده جايي را كَندند و هيچ مانعي نگذاشته اند، وسايل مغازه داران كه داخل پياده رو مي گذارند همه اينها براي يك نابينا مشكل ايجاد مي كند. برخي ها وقتي مي خواهند ما را راهنمايي كنند كه كجا برويم مثل اينكه يك كاميون را راهنمايي مي كنند. برخي از كارمندان ادارات براي نابينا ارزش قائل نيستند و از همراه او مي پرسند چكار دارد و....»
البته او دست روي دست نگذاشته و پيگير است كه مشكلات نابينايان شهر را با كمك دوستانش به حداقل برساند. شايد به خاطر همين حجم فعاليتهايش است كه او در شبانه روز تنها 4 ساعت مي خوابد.

 

rasooltalebi

رسول طالبي
متولد: 1362
نوع معلوليت: ناشنوا
نوع موفقيت: قهرماني مسابقات كشتي كشور
ساير فعاليت ها: نائب رئيس شوراي جوانان ناشنواي استان، معاون كانون ناشنوايان خميني شهر، مسؤول هيأت عزاداري جوادالائمه- دانشجوي رشته تربيت بدني- مربي كشتي
رسول طالبي تاكنون چندين بار توانسته در مسابقات قهرماني كشور مقام هاي دوم و سوم را به دست آورد و بجز اين مربي كشتي هم هست: «كلاس هاي مربي گري را گذرانده ام و چندين بار نيز از طرف آموزش و پرورش و هيأت ورزشي به عنوان مربي تيم نوجوانان، جوانان و بزرگسالان در كنار بچه ها بوده ام.»
او معاون كانون ناشنوايان خميني شهر هم هست. طالبي در خصوص اهداف اين كانون مي گويد: «نشان دادن توانايي ها و استعداد هاي جوانان ناشنوا به آحاد جامعه هدف اصلي ما است، يك فرد ناشنوا به كانون مي آيد تا اطلاعات مورد نيازش را به صورت زبان اشاره دريافت كند و راه-هاي پيشرفت را به كمك يكديگر طي كنيم.» وي مي افزايد:« اين كانون حدود 300نفر عضو دارد و ما اميدواريم بتوانيم ساير ناشنوايان شهرمان كه حدود 500 نفر ديگر هستند را جذب كانون كنيم.»
وي به فعاليت هاي اين كانون نيز اشاره مي كند و مي گويد: «برگزاري هفته ناشنوايان، برپايي جشنواره زوج هاي ناشنواي استان، تشكيل گروه سرود و نمايش، برپايي مراسم عزا و اعياد مذهبي، نمايشگاه هنرهاي دستي ناشنوايان، كلاس هاي مشاوره ازدواج، كلاس هاي آموزشي مختلف و... از جمله برنامه هاي اين كانون است.» وي بزرگترين مشكل كانون را نداشتن مكان مناسب براي فعاليت مي داند و از مسؤولان مي خواهد از كانون ناشنوايان حمايت هاي بيشتري كنند.
وي در پايان تاكيد كرد:« اگر جامعه اطلاعات كاملي از ما داشته باشد، بهتر مي تواند پذيراي ما باشد، جامعه بايد بپذيرد ناشنواها استعدادهاي زيادي دارند و مي توانند در زمينه هاي مختلف به موفقيت هاي چشمگيري برسند.»

 

sadegh salehi

صادق صالحي
متولد: 1337
ساكن: خميني شهر
نوع معلوليت: نابينا
نوع موفقيت: مدال آور مسابقات شطرنج، نوازنده موسيقي (ضرب و ني)
صادق صالحي در رشته هاي مختلف ورزشي مانند شنا، گلبال، كشتي، وزنه برداري فعاليت كرده و شطرنج را بصورت تخصصي ادامه داده است. وي بارها در مسابقات نابينايان استان رتبه اول را كسب كرده و توانسته در مسابقات بهزيستي كشور در سال 82 و 85 رتبه اول را كسب كند.
او معتقد است: «براي رسيدن به هر هدفي نياز به رقابت است و رقابت  نياز به تلاش و پشتكار دارد. هر ورزشي سختي هاي خاص خودش را دارد و براي معلولين اين سختي ها چندين برابر مي شود. اما اين دليل نمي شود كه ما به هدفمان  نرسيم.»
***
بي ترديد معلولان موفق شهرمان محدود به اين تعداد نيستند و در آينده در مورد برخي ديگر از آنان صحبت خواهيم كرد. گفتني است چند تن از معلولان موفق شهرمان در اعتراض به كم توجهي هايي كه در حقشان شده حاضر به صحبت نشدند. نابينايي كه فارغ التحصيل كارشناسي ارشد دانشگاه شهيد بهشتي تهران در رشته حقوق است، خانم نابيناي حافظ كل قرآن كه رتبه دوم كشوري را در اين زمينه به دست آورده است و ... از جمله آنان هستند.

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید