امروزپنجشنبه, 18 آذر 1395-- Thursday Dec 08 2016

ساعت 00:05:29

آخرین به روز رسانی : جهار شنبه 07:56:45

هیجان اروپایی و هیجان خاور میانه ای

هیجان اروپایی و هیجان خاور میانه ای

شنبه, 09 شهریور 1392 ساعت 07:39 کدخبر :5922
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : محمدعلی شاهین

شب گذشته حال عجیبی داشتم. پای تلویزیون نشسته بودم و این کانال و آن کانال می کردم. یک کانال همچنان اروپایی ها را در استادیوم های ورزشی شیک و پیک خود نشان می داد که آسوده به تماشای بازی های فوتبال باشگاه های مورد علاقه خود نشسته بودند و به دنبال هیجان بودند دل نگرانی داشتند و انتظار می کشیدند...
 
آن چه آنها را به هیجان می آورد لحظاتی از مسابقه بود؛ شوتی که به تیرک دروازه می خورد و گل نمی شد، پنالتیی که گرفته می شود یا نمی شود، تعویض بازیکنی که موردعلاقه آنها هست یانیست، پاسکاری های زیبا و زشتی که انجام می شد و مسائلی از این دست.
 
دل نگران بودند؛ اسباب دل نگرانی شان گل خوردن و نخوردن تیم مورد علاقه و حریف و وضعیت باشگاه در جدول و نهایتا سلامت بازیکن محبوبشان بود.
 
انتظار می کشیدند که در پایان بازی نتیجه چه خواهد بود، آیا تیمشان خواهد برد یا مساوی می کند و یا می بازد.
 
اما من فکر آشفته ای داشتم. نمی توانستم آرام بنشینم و بازی را ببینم. چون بازی های بزرگتری در جریان بود. کانال را عوض کردم و اینجا خبرها حکایت از چیز دیگری داشتند. صحبت از کشورهای اسلامی سوریه و مصر و لبنان بود. نه اشتباه نکنید. اینجا هیچ تیمی در حال مسابقه نبود. اینجا مردم آسوده و راحت روی صندلی های استادیوم ها لم نداده بودند. اما مردم این کشورها هم هیجان و دل نگرانی داشتند و انتظار می کشیدند اما از نوع خود. 
 
اینجا بازار هیجان گرم بود اما نه به خاطر توپ فوتبال و شلیک آن به سوی دروازه ها بلکه به خاطر توپ های جنگی و شلیک هایی از نوع گلوله و خمپاره و موشک. اینجا حرف از ترور و انفجار و زد و خورد و کشت و کشتار و عملیات انتحاری بود. هیجان بود اما به قیمت جان و مال و آسایش افراد.
 
 در کشورهای اسلامی جهان سومی مردم دل نگران بودند؛ اما دل نگران آب و خاک و جان و مال و شرف و حیثیت و آزادی و دین و اعتقادات و آداب و سنن و در یک کلام زندگی خود.
اینجا هم مردم انتظار می کشیدند. اما انتظاری از نوع مرگ و زندگی، انتظار تصمیم ابرقدرت ها و جنگ طلب ها و مرتجعین برای آنها. انتظار یک حمله انتحاری یک عملیات تروریستی و از همه بدتر هجوم هواپیماها و موشک ها به کشورشان.
 
اما این مردم هیجان نمی خواستند لااقل از این نوع؛ می خواستند زندگی کنند. لقمه ای نان به دست آورند و در آرامش بخورند. چشم انتظار دمکراسی غربی نبودند، همان دمکراسی خودشان را که به دست آورده بودند می خواستند.
 
 و من دیشب نمی توانستم بخوابم چون سوالات بی جواب زیادی درذهن داشتم که هیچ منطقی نمی توانست برای آنها جواب داشته باشدوباید دید  صاحبان زر و زور و تزویر چه جوابی درپیشگاه خدا وملتها  برای توجیه اعمال خود دارند.      
 
مطالب مرتبط:

نظرات  

 
#1 0 معجون 13 شهریور 1392 ساعت 11:02
سلام بر شما
دوست عزیز این مطلب شما در معجون منتشرگردید.
با تشکر
http://www.majoon.ir
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید