امروزجمعه, 19 آذر 1395-- Friday Dec 09 2016

ساعت 21:17:20

آخرین به روز رسانی : پنج شنبه 09:55:11

وضعیت بحرانی باغات خمینی شهر و پیشنهادی برای نماینده

سه شنبه, 10 مرداد 1391 ساعت 11:03 کدخبر :4358
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده :
بالغ بر هزار هکتار از باغات شهرستان در معرض نابودی است. رییس اداره جهاد کشاورزی با اعلام این خبر افزود: آبرسانی با تانکر و به صورت رایگان را از ابتدای مرداد ماه آغاز کردیم و از آن جا که این آب، تنها از 2 حلقه چاه تامین می شود قادریم فقط به باغاتی آب برسانیم که در وضعیت بحرانی تری به سر می برند.

مهندس افلاکی با اشاره به اینکه این آب فقط به میزانیست که تنها ریشه تعدادی از درختان خیس بماند، ادامه داد: روزانه 50 تانکر آب به باغات می رسانیم و این در حالیست که برای اجرای این طرح ریالی پول به حساب شهرستان ریخته نشده است.

گفتنی است به دلیل نرسیدن آب به درختان، باغات خمینی شهر در حال نابودی هستند و البته این خشکسالی تنها به شهرستان ما محدود نشده و بخش وسیعی از استان را در بر گرفته است. اگرچه معمولا تنها دلیل خشکسالی کمبود بارش و کاهش شدید آب سد زاینده رود مطرح می شود اما واقعیت این است که واحد های صنعتی موجود در استان که مرتب در حال توسعه هستند و استفاده بی حد و مرزشان از منابع و ذخایر آبی در بروز این مشکل نقشی پررنگ و اساسی دارند. اولین نشانه های بروز خشکسالی در کشاورزی و باغداری که نقشی انکارناپذیر در ادامه حیات بشری دارند، نمایان می شود، درختان کهنسالی که تا چند سال پیش شاخه هایشان سرشار از بار بود این روزها در پی یک تشنگی طاقت فرسا، نفس های آخر خود را می کشند و منابع آبی موجود تنها قادر به خیس نگه داشتن ریشه تعدادی از آن هاست! کشاورزان و باغدارانی که از این راه تامین معاش می کنند در آینده ای نه چندان دور علی رغم تمام فشارها برای عدم تغییر کاربری ناگزیر از این کار خواهند شد و در واقع برای کشاورز و باغداری که با درختانی خشک و تشنه مواجه است چه انگیزه ای برای این مقاومت باقی می ماند. در صورت ادامه این وضعیت شش تنفسی اصفهان یعنی باغات خمینی شهر به زودی از کار خواهد افتاد و پرده ای از تراژدی غمبار عواقب جبران ناپذیر تقابل صنعت با طبیعت در شهرستان ما به طرز برجسته ای به نمایش در می آید.

از طرفی دیگر امروزه شرایط اقتصادی، اجتماعی و معیشتی به قدری به صنعت گره خورده است که هر عقل سلیمی به لزوم وجود، ادامه کار و حتی توسعه واحد های صنعتی علی رغم تمام مضراتشان رای می دهد. نقش فلزاتی مثل آهن، فولاد و چدن در ساختمان سازی، نقش بنزین در صنعت حمل و نقل و... تنها مواردی محدود از نقش انکارناپذیر صنعت در زندگی های امروزیست که اگر هزاران هزار کارگر و کارمندی را که از این طریق تامین معاش می کنند را نیز به آن اضافه کنیم مساوی می شود با وجود لازم و ضرورری این واحدهای صنعتی.

یکی از راهکارهایی که می شود برای حل این مشکل به کار برد، اختصاص " عوارض جبران خشکسالی" به نقاطی است که متاثر از گسترش و توسعه واحد های صنعتی، دچار بحران کم آبی و خشکسالی می شوند، حقی که بسیار طبیعی و به جا به حساب می آید و اگر اهمیتش بیش از حق آلایندگی نباشد چیزی از آن کم ندارد. اگرچه اختصاص چنین حقی در کنار حق آلایندگی در مقایسه با درآمد انبوه این واحد های صنعتی بسیار ناچیز به نظر می رسد اما گره از مشکل بزرگی در زمینه کشاورزی و باغداری باز می کند و می تواند راه ایجاد آبیاری قطره ای، کانال کشی و آبیاری با تانکر را هموار کند و از آن جا که این مشکل خاص استان اصفهان است می طلبد که نمایندگان مردم اصفهان در مجلس برای به تصویب رساندن این قانون تلاشی مستمر و پیگیر از خود نشان بدهند و در این میان نقش نماینده شهرستان در مقام رییس مجمع نمایندگان استان در اهتمام ورزیدن به این مهم با توجه به اینکه باغات خمینی شهر به عنوان شش تنفسی اصفهان شناخته شده می تواند بسیار اساسی باشد.

نظرات  

 
#3 0 001 15 مرداد 1391 ساعت 09:31
سال قبل كه نماينده قبلي كلي ج.ش زد و حداقل چند بار كانال اب را باز كرد كلي كنايه زديد حالا به فكر پيشنهاد افتاديد ؟
نقل قول
 
 
#2 0 وبگرد سده 11 مرداد 1391 ساعت 23:51
خوشمان آمد. همیشه پر از پیشنهاد باشید. پیشنهادهای خوب.
نقل قول
 
 
#1 0 تقابل صنعت با طبیعت 10 مرداد 1391 ساعت 23:21
در اینجا لازم می دانم بگوییم که خوراک صنعت آب است و هر چه ما صنعت آلوده ی خود را گسترش داده ایم از آن طرف پوشش گیاهی و جنگل ها و باغاتمان را حذف کرده ایم که این اثر آلاینده ها را 2 برابر می کند...
راه حلی که ارائه کرده اید( " عوارض جبران خشکسالی")خوب است ولی باید این را در نظر داشته باشید که این موضوع خشکسالی چند سال قبل در بعضی از همین شهرها و روستاهای استان اصفهان باعث خشک شدن باغات و مزارع شد و مردم این مناطق به ناچار و برای جبران خسارات و بیکاری به نماینده هایشان گفتند که برایشان صنعت بیاورند... ( از روی ناچاری ...). ما هم باید این را قبول کنیم که نباید به این شهر کوچک و آلوده ( خمینی شهر ) صنعتی دیگر اضافه کنیم ،حتی از روی ناچاری ..اولا چون شهرک صنعتی درست حسابی برای این کار نداریم و اگر به همین اطراف این باغات سری بزنید با تعدادی از صنایع آلاینده ( نظیر رنگرزی هاو .. ) مواجه می شود که این ها خود معضلی برای شهر هستند... ( پساب این رنگرزی ها بعضا و بطور غیر قانونی به مزارع و مکانهای ممنوعه مثلا نزدیک سفره های آبهای زیر زمینی تخلیه می شود که این خودش جای بحث دارد...)
دوما شهر ما دیگر ظرفیت ندارد..این را باید بپذیریم ....
در هر صورت تاکیید شما بر اخذ " عوارض جبران خشکسالی " باشد که شاید ، انشاالله وصول شود...
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید