امروزشنبه, 20 آذر 1395-- Saturday Dec 10 2016

ساعت 16:35:30

آخرین به روز رسانی : شنبه 13:21:53

رونمایی از یک باور مدیریتی غلط
ذره بین؛

رونمایی از یک باور مدیریتی غلط

یکشنبه, 18 تیر 1391 ساعت 11:47 کدخبر :4245
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : مهدی محقق

... با استدلالهای مختلف می توان به نفی باور عدم نیاز خمینی شهر به ایجاد امکانات گوناگون و مستقل همانند آنچه در اصفهان و شهرهایی مثل کاشان وجود دارد پی برد.در مراسم کلنگ زنی توسعه بیمارستان ساعی (بیمارستان چهارطبقه ثامن الحجج) که هزینه آن را یکی از خیرین محترم خمینی شهر جناب آقای علی روحی تقبل نموده اند، ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی حضور داشتند، جناب آقای دکتر شیرانی طی سخنانی به مطلبی اشاره فرمودند که بر اساس آن تصور مدیریت در گذشته این بوده که به دلیل نزدیکی شهرستان خمینی شهر به بیمارستان ها و مراکز درمان شهر اصفهان دیگر نیازی به توسعه بخش درمانی مراکز خمینی شهر نمی باشد ولی ما با این نگاه مخالفت کردیم.

بر آنیم که ذره بین را بر روی این نگاه و تفکر و باور بچرخانیم تا بیشتر با ابعاد و زوایای آن آشنا شویم.

تذکر اینکه وجود چنین باوری به دفعات در نوشته های نشریه فرصت و سایت و نیز سخنان برخی از مسؤولین محترم شهرستان و برخی مدیران و نیز تماسهای شهروندان محترم شناسایی و عنوان شده بود ولی این بار وجود آن توسط یکی از مدیران استانی حداقل در حوزه خود شناسایی و اعلام شده است که این خود سندی است بر ادعاهای قبلی و ایشان تصمیم دارند خلاف آن عمل کنند که جای تشکر دارد.

 

اساس باور

استدلال این تفکر چنین است که شهرستانی چون خمینی شهر که فاصله چندانی با مرکز استان نداشته و حتی در بسیاری از موارد نمی توان مرزی بین آن ها قائل شد نیازی به امکانات و مراکز جداگانه ندارد و اهالی به راحتی می تواند از امکانات موجود در حوزه های مختلف در شهر اصفهان بهره بجویند، لذا در این شهرستان حتی پارک و فضای سبز هم نیاز نیست چون اولا باغات هستند و دوما فضای سبز در اصفهان موجود است چه برسد به بیمارستان مجهز جداگانه و تجهیزات مدرن شناسایی و درمان مثل دستگاه های پرتونگار و نیز خط مترو و استادیوم ورزشی و حتی شعبه بعضی ادارات و غیره...

آثار سوء باور

در صورتی که مدیری چه در سطح استان و شهرستان در حوزه های مختلف دارای چنین اندیشه و باوری باشد آثار منفی زیادی را در حوزه مربوطه برای شهرستان بجای خواهد گذاشت و اگر بودجه ای هم وجود داشته باشد جذب نخواهد کرد که نتیجه نهایی آن عدم توسعه، عقب ماندگی، سطح پایین ارائه خدمات، نارضایتی ارباب رجوع، عدم پرورش استعدادها، معطل ماندن ظرفیت ها، تقویت باور و احساس تبعیض در ساکنین و نهایتا توسعه ناموزون شهرستان چسبیده به مرکز استان خواهد بود که شاید ریشه وجود مشکلات متعدد عمرانی و خدماتی فعلی شهرستان باشند و اگر همزمان با برنامه های توسعه پایدار اصفهان خمینی شهر هم دیده می شد شهروندان کمبودهایی به مراتب کمتر را جلوی چشمان خود می دیدند.

دلایل مردود بودن باور مذکور

zare-bin1

1- تفکر عدالت محور: بر اساس این تفکر که خاستگاه آن اسلام و روح حاکم بر انقلاب اسلامی است تمامی آحاد مردم باید به امکانات همسنگ با هم دسترسی داشته باشند، لذا نمی توان مردم یک شهرستان را با باورهای غلط از حق خود محروم کرد به ویژه در دولتی که شعار اصلی آن عدالت است.

 

2- جمعیتی: اگر تعداد نفرات ملاک تخصیص بودجه ها و تقسیم امکانات باشد، خمینی شهر به لحاظ تراکم جمعیت بالا در سطح کشور دو یا سومین شعر پرجمعیت استان بوده به همان نسبت باید از امکانات و تجهیزات و اعتبارات برخوردار باشد.

 

3- سیاسی امنیتی: طبیعی است که ایجاد احساس رضایت در مردمانی که ریشه در تاریخ داشته، در جریانات سیاسی و انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و دیگر صحنه ها حضور چشمگیر داشته و یاور نظام بوده اند و به لحاظ تراکم و جمعیت و باورهای مذهبی حایز اهمیت هستند از لحاظ امنیتی و سیاسی باید مورد توجه بوده و حساسیت لازم را به خرج داد، افکار و اعمال و تصمیم گیری های نامناسب از جمله باور غلط مذکور مغایر با سیاست های دوراندیشانه و عاقلانه سیاسی و امنیتی خواهد بود.

 

4- مدیریتی: اگر تفکر مدیریت حاکم بر استان کلان و جامع نگر باشد قطعا مدیران هر حوزه در طراحی برنامه های درازمدت خود به این نتیجه خواهند رسید که اگر شهرستان خمینی شهر را به دلیل ویژگی های ذکر شده نادیده بگیرند، صدمات آن نه تنها اهالی نجیب این شهرستان را فرا خواهد گرفت، بلکه دودش در چشم تمامی اهالی استان و شهر اصفهان خواهد رفت، مثلا اگر یک بیمارستان مجهز با تمامی امکانات در خمینی شهر نباشد هزاران نفر را راهی مرکز استان خواهد کرد که هزینه های سنگینی به حمل و نقل، ترافیک، تاسیسات زیربنایی وارد خواهد کرد و به دلیل ایجاد مشکلات مضاعف هزینه ای و صرف وقت سبب نارضایی مردم خواهد شد که خلاف نظر مسؤولین نظام و سیاست های حاکم بر آن خواهد بود.

 

نتیجه گیری

وجود باور غلط مذکور از دیرباز در مدیران استان و شهرستان یا حداقل تعدادی از آنها سبب شده است که توسعه لازم در بسیاری از زمینه ها در شهرستان صورت نگیرد که اکنون عواقب آن ظاهر شده است، لذا لازم است مدیران ارشد، مسؤولین شهرستان و استان متوجه چنین باوری بوده و در عمل با برنامه ریزی و سیاست و تصمیم گیری صحیح خلاف آن عمل کنند و اگر مدیری در هر سطحی بر اساس باور غلط مذکور تصمیم گرفت با آن برخورد نمایند.

مطالب مرتبط:

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید