امروزيكشنبه, 14 آذر 1395-- Sunday Dec 04 2016

ساعت 08:12:48

آخرین به روز رسانی : یک شنبه 08:01:56

من یک مستاجرم

دوشنبه, 25 آذر 1392 ساعت 09:03 کدخبر :6634
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : مقتدا ذبیحی
شعر طنز

خداوندا چرا بی خانه ام من؟!                        چرا بی خانه و کاشانه ام من؟!


حقوقم اندک و خرج است بسیار                 نمی فهمد کسی درد من، انگار


و بدتر از تمام دردهایم                           اجاره خانه، اندازد ز پایم


و دخل و خرج من، دیگر یکی نیست          غذایم، جز غذای آبکی نیست


حقوقم را فقط در خواب بینم                    کنارش سایه ارباب بینم


بگیرم تا حقوق ماهیانه                           چو جن ظاهر شود، ارباب خانه


دو دستی پول را تقدیم دارم                    برای خویش، حسرت می گذارم


چو صاحب خانه را هر ماه بینم                 ملول و خسته و زار و غمینم


که الان می برد بالا اجاره                       ندارم جز ره تسلیم چاره


شود گر بیش از این در مهر و آبان             روم چادر زنم اندر بیابان


خدایا قسمت ما خانه ای کن                 و ما را صاحب کاشانه ای کن


خدایا، خانه شش دانگ گر نیست             برای بنده مسکن مهر کافیست

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید