امروزجمعه, 19 آذر 1395-- Friday Dec 09 2016

ساعت 23:10:47

آخرین به روز رسانی : پنج شنبه 09:55:11

گفت و گو با احمدرضا مؤمنی سدهی، نفر پنجم گروه ریاضی در کنکور سراسری سال 1390

در آینده هر کاری از دستم بر بیاید برای شهرم انجام می دهم

چهارشنبه, 19 مرداد 1390 ساعت 11:55 کدخبر :2101
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : لیلا پیمانی

سرش خیلی شلوغ بود، با سازمان سنجش و اداره کل آموزش و پرورش و ... قرار مصاحبه داشت و باشگاه خبرنگاران هم قرار بود مهمانشان بشوند که شبانه آمد دفتر نشریه فرصت البته به دعوت خودمان و نزدیک به یک ساعت با ما به گفتگو نشست:

 

چطور از رتبه ات خبردار شدی؟ سازمان سنجش بهت زنگ زد؟

 نه سازمان به نفرات اول تا سوم زنگ می زند، روز چهارشنبه یکی از دوستانم بهم زنگ زد و گفت: نفر پنجم شدی.

 

چکار کردی؟

دچار هیجان شده بودم اما احساس می کنم خوشحال نبودم و خوشحالی ام تازه از فردایش شروع شد.

 

خانواده چی؟

مادر و خواهرم بیرون از خانه بودند، توی ماشین، زنگ که زدم خبر دادم از پشت گوشی فقط صدای جیغشان را می شنیدم پدرم هم خیلی خوشحال شد، کسی باورش نمی شد، خاله هایم از خوشحالی گریه می کردند.

 

خودت چی؟ فکر می کردی تک رقمی بشی؟

نه می گفتم زیر 50 بشم خوبه یعنی رشته ای که می خواستم را می آوردم

 

چه رشته ای؟

بین مکانیک و برق مردد هستم.

 

کدام دانشگاه؟

صنعتی شریف.

 

کنکور امسال چطور بود؟

سؤالات ریاضی و عمومی (ادبیات) صد و هشتاد درجه عوض شده بود، ریاضی خیلی سخت بود، اما سؤالات شیمی راحت بود.

 

روزی چند ساعت درس می خوندی؟

از تابستان پارسال شروع کردم با روزی 8 ساعت، مدارس که شروع شد روزی 4 ساعت و روزهای تعطیل 10 ساعت در روز درس می خواندم.

 

کجا؟

توی خانه ،آنجا راحت بودم بعضی درسها را عادت داشتم بلند بخوانم.

 

معدلت چند بود؟

معدل کتبی سال سوم82/19 که 25 درصد در کنکور تأثیر مثبت داشت.

 

از همون بچگی اهل درس خوندن بودی؟

تا این حد درس نمی خواندم.

 

توی مسابقات علمی و المپیادها رتبه آورده بودی؟

دوره راهنمایی دو سه بار مسابقات علمی شرکت کردم اما رتبه نیاوردم، سال اول دبیرستان هم المپیاد ریاضی شرکت کردم که نتیجه ای نداد.

 

این موفقیت بزرگ را مدیون چه کسی هستی؟

همه موفقیتم را لطف خدا می دانم و پشتکار خودم، پدر و مادرم خیلی بهم روحیه می دادند و البته بچه های کلاسمان اکثراً درس خوان بودند و این رقابت بین ما خیلی مؤثر بود خصوصاً بغل دستی هایم.

 

از رتبه هایشان خبر داری؟

یکی از بچه ها 700 شده است.

 

و نقش آموزشگاه ها و کنکورهای آزمایشی؟

در هیچ آموزشگاه و کلاس کنکوری شرکت نکردم، فقط آزمون های گزینه 2 را شرکت کردم که اکثراً رتبه های 1 و 2 می آوردم. به نظر من هیچ کس به اندازه خود آدم نمی تواند برنامه ریزی صحیحی برایت داشته باشد، نقش مشاوره را نمی شود نادیده گرفت. اما این خودت هستی که باید برای برنامه ریزی تصمیم گیرنده باشی.

 

از آنها بودی که فقط درس می خواند، بی هیچ تفریحی؟

بله، فقط درس می خواندم.

 

تو این مدت که درس می خوندی چیزی خسته ات می کرد؟

بعضی وقت ها آدم ناامید می شود، وسوسه می شود درس را بگذارد کنار برود دنبال تفریح ...

 

کدام یک از درس هایت را بیشتر دوست داری؟

دیفرانسیل

 

ریاضیات توی روحیه آدم چه تأثیری می گذارد؟

وقتی یک مسئله حل کنی خیلی احساس خوبی بهت دست می دهد.

 

برنامه ات برای آینده چیه؟

ادامه تحصیل تا دکتری

 

چه توصیه ای داری برای آن ها که رتبه شان خوب نشده؟

به نظرم نباید زمان را از دست بدهند و یک سال دیگر از عمرشان را صرف کنکور کنند. انتخاب رشته کنند و البته آن رشته هایی را بزنند که می دانند اگر قبول بشوند می روند.

 

و برای پشت کنکوری ها؟

هدفشان را به تدریج ارتقاء بدهند، مثلاً اول برای رتبه 600 بخوانند و بعد 200 و مطمئن باشند که پیشرفت خواهند کرد. از تابستان شروع کنند و کم کم ساعت مطالعه شان را بالا ببرند.

 

با توجه به اینکه ساکن اصفهان شده اید، هنوز به شهرت تعلق خاطر داری؟

من مرتب اینجا رفت و آمد دارم، فامیلمان اینجا هستند.

 

تصمیم داری برای شهرت کاری بکنی؟

هر کاری از دستم بر بیاید انجام می دهم.

 

کسی هست که بخواهی ازش تشکر کنی؟

پدر و مادرم، اقوام، معلم هایم، کادر دفتری مدرسه و بغل دستی  خوبم آرمو میناسیان

 

برای تشکر از خدا چه کردی؟

خدا که جای خود دارد و لی نذری داشتم که ادا کردم.

 

نقش اعتقادات را در موفقیت چقدر می دانی؟

مهم ترینش همین است اگر نبود هیچکدام دیگر هم نبود.

 

فکر می کنی خدا جواب تلاشت را داد؟

خیلی بیشتر از تلاشم.

 

اگر اعتقادات محکمت را از رتبه ات کم کنی فکر می کنی رتبه ات چند می شود؟

نمی دانم فقط می دانم انسان به امید زنده است.

 

و چند کلمه هم میهمان پدر احمدرضا مؤمنی سدهی:

شما رمز موفقیت پسرتان را در چه می دانید؟

احمدرضا نماز و روزه هایش به جاست، اهل نماز جماعت است، خیلی وقت ها همکلاسی هایش را می آورد خانه و بهشان درس می داد.

 

چطور درس می خواند؟

کل وقتش را درس می خواند، حتی تعطیلات نوروز قرار بود با فامیل برویم شیراز تا شهرضا با ما آمد اما از آنجا پیاده شد و با اتوبوس برگشت خانه که درس بخواند.

 

توصیه تان به هم سن و سالهای احمدرضا در خمینی شهر چیست؟

درس بخوانند و به درس و دانش اهمیت بدهند تا نام خمینی شهر را بالا ببرند، متأسفانه همه نکات مثبت و موفقیت های خمینی شهر دارد به اسم اصفهان تمام می شود و از آن طرف مشکلات را دارند بزرگ می کنند.

 

شما به شهرتان چقدر تعلق خاطر دارید؟

خیلی زیاد، اصلاً حاضر نمی شم "سدهی" را از اسمم حذف کنم.

مطالب مرتبط:

نظرات  

 
#8 0 نسیم 24 مرداد 1390 ساعت 12:12
افرین تبریک میگم فقط امیدوارم حرف هایی که زد شعار نباشه
نقل قول
 
 
#7 0 صفر 24 مرداد 1390 ساعت 09:32
درتاريخ23مرداد90سيماي اصفهان باوي مصاحبه كرد طبق ر وال سيما كه موارد مثبت راهيچ وقت منعكس نميكند نگفت ايشان خميني شهري است وطوري گزارش داد كه بيننده فكر كند اصفهاني است جادارد خود ايشان اعتراض كند . به ايشان تبريك گفته ا ميدوا ريم با علم معرفت هم كسب و براي شهرو كشور خود مفيد باشند وهدف مقدس خود ونيز شهر خود را فراموش نكنند
نقل قول
 
 
#6 0 مهدي حاجي حيدري 23 مرداد 1390 ساعت 11:54
اقاي مومني خيلي دوست داريم شما باعث افتخار شهر ما هستيد انشاالله در اينده بيشتر از شما بشنويم و شاهد موفقيت هاي شما باشيم
نقل قول
 
 
#5 0 حسن 22 مرداد 1390 ساعت 11:07
آفرین به احمدرضا با این افتخاری که برای خمینی شهر عزیز افربد ..خدا در تمام مراحل زندگی موفقش کند
و آفرین به پدر احمدرضا که گفته نمی خواهم + سدهی + را از اسمم حذف کنم
نقل قول
 
 
#4 0 شهروند 21 مرداد 1390 ساعت 04:29
باید تا دوباره اصفهان این موفقیت یک خمینی شهری را برای خودش ضبط نکرده از آقای مومنی تقدیر جانانه ای صورت بگیرد .
نقل قول
 
 
#3 0 حمید2 20 مرداد 1390 ساعت 22:20
بهتون تبریک میگم.هم برای رتبتون و هم اینکه که دانشگاه صنعتی اصفهان را انتخاب نمیکنید. جدی میگم.
نقل قول
 
 
#2 0 alii 244 20 مرداد 1390 ساعت 18:52
ایول شماها اینده ایران هستید تلاش کن و تا اخرش برو خواستن توانستن است
نقل قول
 
 
#1 0 کمال حاج 20 مرداد 1390 ساعت 16:44
دمت گرم.
نقل قول
 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید