امروزشنبه, 20 آذر 1395-- Saturday Dec 10 2016

ساعت 02:59:28

آخرین به روز رسانی : پنج شنبه 09:55:11

هنرکده؛

پشت کدام کوه های بلند؟

شنبه, 21 مرداد 1391 ساعت 10:48 کدخبر :4389
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : مهدی محقق
پخش مجموعه تلویزیونی 53 قسمتی پشت کوه های بلند به نویسندگی و کارگردانی آقای احمدجو نیمه شعبان به پایان رسید، در این مجموعه که عمدتا در اطراف زاینده رود و به ویژه باغبهادران به تصویر کشیده شده بود از نقش آفرینانی چون پاک نیت و همسرش و محمد خلیلی و اکلیلی و تقی پور بهره برده شده بود مجموعه مذکور دارای ویژگیهایی بود ه آنچه می خوانید سعی در طرح آنها دارد.

1- زبان آن طنز و آن هم طنز گفتاری بود به گونه ای که کلمات و گفتارها و عبارات با گویش های متفاوت سرعتی معادل نور داشتند ولی حرکات و بازیگری هنرمندان لاک پشتی به نظر می رسید در واقع هنر پیشه ها بیشتر حرف می زدند تا عمل کنند کارگردان و تهیه کنند هدف خود را از انتخاب گویش ها نشان دادن توانایی ها زبان اصیل فارسی و حفظ زبان فارسی و معرفی گویش های مختلف آن و نوعی مقابله با تهاجم کلمات بیگانه اعلام نموده اند.

2- گر چه صحنه ها عمدتا در فضای باز فیلمبرداری شده بود اما نمی توان آن را یک مجموعه با حرکات سریع و هیجانی به حساب آورد و تماشگر بیشتر باید به کلمات توجه  می کرد تا حرکات بازیگران

3- شخصیت ها بیشتر بر اساس نوع گویش و ادبیات کلامی با هم تفکیک و تمیز داده می شدند و بهتر است بگوییم وجه غالب تفکیکی شخصیت ها نوع گویش و کلام آنها بود تا بازیگری آنها، مثلا وقتی کدخدا روی صفحه تلویزیون ظاهر می شد او را با سبک حرف زدن و گویش می شناختی تا تفکرات کدخدایی و حیله گریهایش و یا وقتی قشون سالار را با آن هیکل درشت مشاهده می کردی برجسته ترین مشخصه او که در ذهن بیننده تداعی می شد. سبک سخن گفتن او بود تا مثلا رفتار نظامیگری هر گاه شاه را می دیدی  با همه مشخصات شاهانه و بهتر است بگوییم مبتکرانه و مغرورانه تکیه کلام او یعنی "این دروغا که میگی راسن" جلوه گر می شد با حاکم اصفهان از طریق لهجه و به کار بردن کلمات اصیل اصفهانی و تکیه کلام های وی ارتباط برقرار می کردی تا صفات دیگر او و حتی پیرمردی که اموال او غصب شده بود، قبل از اینکه مظلوم بودن او به ذهن تداعی کند، نوع تکلمش توجه را جلب می کرد.

کارگردان مجموعه روزی روزگاری و تفنگ سر پر، مجموعه پشت کوه های بلند را یک طنز می داند آن هم یک طنز معنی دار و با هدف والبته از طنز هم تعریف دارد چرا که می گوید دوست ندارم به هر قیمتی افراد را بخندانم چرا که طنز با کمدی فرق می کند در مطالب و فیلم های طنز هر چه معنی مهم باشد طنز قویتر است. هر چه بیشتر بخندانی قوی تر است البته به شرطی که برای خنداندن دچار لودگی نشوی.

باید اضافه کرد که از آنجا که متاسفانه سطح مطالعه در جامعه ما پایین است و بسیاری از مخاطبان و تماشاگران کمتر دوست دارند به آنچه  می خوانند و می بینند فکر کنند تا بتوانند از زبان طنز رمز گشایی کنند وانتظار آنها خندیدن است و تفکیکی هم بین طنز و کمدی ندارند لذا آنها را مترادف هم می گیرند و  این در ارزیابی برنامه ها و مطالب طنز تاثیر می گذارد.

معمولا اگر هنگام تماشای یک فیلم و یا خواندن یک اثر ماهیچه های لب و دهان و فک ها و گونه ها بیشتر به  کار بیفتد و قهقه بیشتری بزنیم آن را می پسندیم و گمان می کنیم اثر طنز خوبی است تا اینکه احتمالا صحنه ها کمی ما را قل قلک بدهد و یا اشکالات و معایب و معضلات و ناهنجاریهای شخصیتی و اجتماعی را جلوی چشمان بیاورد و یا ما را به فکر آنها بیندازد به ویژه اگر قرار باشد برای یافتن آنها کمی فکر کرد و مفاهیم ومعانی را دریافت. در این مجموعه که انگشت بر بسیاری از اعمال و رفتار و افکار ناپسند و مشکل ساز انسان ها گذاشته شده بود وتضادها و خصلت های بد انسان چون کبر و غرور و مال پرستی و زیادت خواهی و فرصت طلبی و خود خواهی و حیله گری و توطئه چینی و تک بعدی نگری در روابط شخصیت های مجموعه نشان داده می شد در عین حال برخی غفلت های تاریخی که شاهان و صاحب منصبان مرتکب شده از این طریق ظلم های بی شماری به مردم و کشور کردند چون بی توجهی به علم و دانش و اصحاب فکر اندیشه و  ادب و سعی در زرخرید کردن این گونه افراد و فقدان قانون و مقررات و نقض قوانین هم به تصویر کشیده بود.

از آنجا که مجموعه مذکور یک اثر طنز است و به کار بردن کلمات و عبارات حتی اگر نام مجموعه باشد قاعدتا بایستی حاوی پیام و رمز باشد، جادارد که از خود سوال کنیم که "پشت کدام کوه  های بلند؟" صحنه ها که  اغلب کنار رودخانه پر شده و جز در چند قسمت کوهی دیده نمی شد.

آیا پشت کوه های بلند منظور چادر خاله بود که در این مجموعه فرد خود ساخته ودانا و موثر بر دیگران می باشد و هم اوست که با قدرت فکر و اندشه و نفوذ کلام و رفتار در اعماق وجود دیگران حتی اگر شاه باشند رخنه می کند ولی دست یابی به او عبور از کوه های بلند را می طلبد.

آیا پشت کوه های بلند منظور عبور از سختی ها و تغییر رفتار ها و رویه و خود سازی است تا به حقیقت دست پیدا کنی؟

آیا منظر از کوه های بلند جهالت ها و حجاب ها و من هایی است که مانع  شکوفایی شخصیت انسان ها و جلوه گر شدن چهره خدایی او می شوند

منظور هر کدام باشد شناخت کوه های بلند و عبور از آن که در دامنه هایش راهزنان و خطرات هم وجود دارد می تواند ورود به دنیای دانایی ها و دست یابی به شیرینی ها و حلاوت شیر و عسل ناب و طبیعی و هم صحبتی دانایان باشد.

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید