امروزجمعه, 19 آذر 1395-- Friday Dec 09 2016

ساعت 03:49:24

آخرین به روز رسانی : پنج شنبه 09:55:11

محسن نیکنام
رواق؛

محسن نیکنام

یکشنبه, 21 مهر 1392 ساعت 12:28 کدخبر :6119
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده :
باز قضا بامي نمي¬يابد كوتاه¬تر از بام من باشد

محسن نيكنام، شاعر جوان ديگري از خطه شهرستان خميني¬شهر است كه سرودن شعر را در آغاز نوجواني و با تضميني از غزل حافظ شروع كرد. وي سرودن شعر براي مردم و اعتقاداتشان را جزو افتخارات خود مي¬داند. او عضو انجمن¬هاي سروش، كمال اصفهان و از مؤسسين انجمن باغبان است. نيكنام در شعر بين¬المللي پيشوار مشهد، شعر دفاع مقدس، شعر آييني يزد، كنگره¬هاي دانشجويي و بزرگداشت آيت¬الله سيد ابوالحسن اصفهاني رتبه-هاي برتر را به خود اختصاص داده است. مجموعه شعر او با نام مزامير حاوي مضمون¬هاي عاشقانه است. محسن نيكنام عمدتاً در قالب غزل شعر مي¬سرايد و به مضمون¬هاي عاشقانه و مذهبي مي¬پردازد.
و اينك شعري از او:
از كدامين بهار سرشاري
بغض¬ها داري و نمي¬داري
پُري از داغ¬هاي سرخ و سپيد
مثل يك سفره¬ي قلمكاري
مانده در كام تختِ پولادت
تلخي¬ي قهوه قاجاري
ميگذاري شراب جلفا را
در خماري خواب و بيداري
سردَر قيصريه مي¬گويد
كه چه انديشه¬اي به سر داري
دل چون زنده رود مي¬خواهد
تا به دست كوير بسپاري
شاهدان مي¬رسند و مي¬گذرند
تو برآني دلي بدست آري
گويد اين نقش¬هاي شيرينت
بيستوني به چلستون داري
اصفهان است و همصدايي تاج
تارِ شهناز مي¬كند ياري
رود، ناسازگار و نصف جهان
دايه¬اي خسته از پرستاري
تا دهان باز مي¬كند خواجو
بشكفد زخم¬هاي تاتاري
جفت تنهايي سي و سه پلم
طاقتم طاق و زخم¬ها كاري
رفتنم را پلی شدي تا باز
دست بر روي دست بگذاري

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید