امروزشنبه, 13 آذر 1395-- Saturday Dec 03 2016

ساعت 06:58:05

آخرین به روز رسانی : شنبه 08:30:31

نامه وارده؛

فوتبال شهرستان را راهی قبرستان کردند

چهارشنبه, 10 آبان 1391 ساعت 12:39 کدخبر :4696
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : مخاطب
اوضاع اسفناک فوتبال شهرستان باز هم یکی دیگر از فوتبال دوستان را دست به قلم کرد تا مراتب اعتراضات و انتقادت خود را به گوش آن ها که باید، برساند. نامه دردمندانه این همشهری را می خوانیم.

16 باشگاه فوتبال در شهر است و دو سالی است که بازی و مسابقه رسمی نداشته اند. پارسال فقط 18 بازی رسمی برگزار شد آن هم در رده نونهال و نوجوانان استان. صنعت سنگ نماینده خمینی شهر در رده نوجونان استان بود؛ طرفی نبست و چون در بازی با نماینده شاهین شهر از زمین بیرون آمد، حذف شد چرا که هیچ کس حامی این تیم نبود تا در زمین های بدون پزشکیار درچه و گز بازی نکند. آن هم در ورزشگاه هایی که به قول خداداد عزیزی مچ پای بز هم می پیچد! به هر حال این روزها استادیوم از همه وقت خلوت تر است و به قبرستان شبیه تر و بدون اغراق قبرستان آن طرف خیابان با سر و صدا و هیاهوی بیشتری مواجه است زیرا یا مرده ای را دارند تشییع می کنند و یا کسی سر قبری زجه می زند. باید گفت با این که قبرستان متولی رسمی ندارد اما بسیار خوب مدیریت می شود؛ به موقع در روزهای دوشنبه و پنجشنبه درهایش را باز و به موقع می بندند. هر کسی که به قبرستان می رود، جایگاه مزار خانوادگی اش را می شناسد و جز آن جا خود را صاحب حق نمی داند. در آن جا اگر کسی لیاقت انجام تکالیفش را نداشته باشد مردم دو روزه از کار برکنارش می کنند. وقت را تلف نمی کنند. اما این طرف خیابان و ورزشگاه پیر گویا دارد نفس های آخرش را می کشد، زمین چمنش که تبدیل به زمین خاکی شده است و درب ساختمان هیات فوتبال هم که همیشه بسته است. به تازگی یک اعلان زده شده بود که روزهای یکشنبه و چهارشنبه در را باز می کنند که در یک هفته هر دو روز را رفتم و در بسته بود. این از عجایب مدیریت است که کسی در محل کارش حضور نداشته باشد و تلفنی هم جواب مراجعان را ندهد بعد هم ادعا کند که دارد مدیریت می کند و برعکس او رییس جوان اداره ورزش و جوانان همیشه پاسخگوست. لااقل هر وقت من به او زنگ زده ام جواب داده است. بگذریم که استادیوم محل بازی یک دسته افغانی شده است. نمی خواهم توهین کنم اما به هر حال از فوتبالی ها کسی نمانده است. هنر رییس هیات فوتبال خمینی شهر این بود که تیر خلاص را در مغز فوتبال شهر خالی کرد. اوضاع آنقدر خراب است که حتی اصغر عابدزاده مربی تیم پاس که همیشه تمرین داشت دیگر در استادیوم حضور ندارد و تمریناتش را تعطیل کرده است. به راستی که باید گفت قبرستان واقعی و حقیقی این طرف خیابان است! جایی که در آن فوتبال شهر دفن شده است و فعلا با تمام احکام و مسؤولیت ها و قول و قرارها که داده شده است چیزی مشاهده نمی گردد. جواد محمدی رییس اداره ورزش هم می گوید: برای این زمین 80 میلیون پیش بینی بودجه کرده اند در حالی که سیصد میلیون خرجش است تازه این حرف متعلق به قبل از موج گرانی است و شاید حالا 2 الی 5/2 برابر این مبلغ خرج زمین است. پیشکسوتان هم ناراحتند. چند باری پیش منوچهر ملکوتی رفته ام. پیشنهاد داد که با نماینده شهر ملاقات داشته باشیم، با نماینده هم در نماز جمعه حرف زدم می گفت صبر کنید تا سه الی چهار ماه دیگر فوتبال درست می شود. فوتبالی ها همه مانده اند که چکار کنند. پیام خمینی شهر که روزگاری جلو سپاهان و سازمان گوشت و پلی اکریل صف آرایی می کرد و لرزه بر اندام هر تیم اصفهانی می انداخت امروز کجاست؟ تمریناتش کجا برگزار می شود به نظر شما آیا اصلا این تیم وجود دارد؟

هیات فوتبال در این خلاصه شده است که سالن مادر را اداره کند و پول اجاره اش را بگیرد و گهگاهی اجازه برگزاری جامی محلی برای تیم ها را بر روی زمین آسفالت استادیوم بدهد! این، همه ی جنب و جوش فوتبال یک شهر 300 هزار نفری است که اگر از بسیاری از مراکز استان ها در کشور چیزی زیادتر نداشته باشد مسلما کم هم ندارد. اشکال فوتبال خمینی شهر این است که کسانی که دلسوز هستند را دوست ندارند! می خواهیم کمک کنیم اما دوست ندارند از ما کمک بگیرند! آن ها دلسوزان را به این دلیل نمی خواهند که دلی پر درد و لبی پرگلایه دارند، اهل تملق نیستند و با ندانم کاری های مدیریتی کنار نمی آیند، عاشق و دلسوخته فوتبال اند! به من بگویید باشگاه امید کجاست؟! مصطفی عموسلطانی که تیمش هر سال 2 الی 3 جام در رده های پایه خمینی شهر کسب می کرد کجاست؟! چه می کند؟ چرا تمرینات تیمش تعطیل است؟ داوود سلطانی - مربی تیم - کجاست؟ افرادی که 10 الی 15 سال در فوتبال شهر زحمت کشیده اند کجا هستند و چرا دیگر در فوتبال و استادیوم قدس پیدایشان نیست؟ آیا کسانی که دست یاریگر و دل پردرد دارند باید این گونه حذف شوند و از میدان کنار باشند. اصلا فوتبالی که تعطیل است رییس هیات فوتبال می خواهد چکار؟ حداقل جای بسی خوشحالی است که رییس اداره ورزش و جوانان فوتبالی و اهل همین شهر است و به تلفن ها پاسخگو است. می گوید می خواهیم در وازیچه بازی های بزرگسالان را برگزار کنیم. با این که جواد محمدی را دوست دارم اما می دانم به تنهایی نمی تواند کاری صورت دهد. اگر هیاتی قوی نداشته باشد کارهای خودش هم ابتر می ماند و دست خالی هیچ کس نمی تواند مدیریت کند. با خودم می گویم کاش یک جلسه برگزار می کردند و مثل همیشه کیک و بستنی می دادند که لااقل بگوییم امسال یک بار دهانمان به شیرینی مدیریت هیات فوتبال رسید هر چند که از این جلسات هم خبری نیست. زمین چمن استادیوم قدس که از این پس باید آن را زمین خاکی استادیوم قدس بنامیم همچنان خالی از افراد و کارگرانی است که قرار بود آن را مرمت کنند. گویا این زمین بیماری بود که در زیر عمل جراحی جان داد و جنازه اش هم رها شده است. به فکر گذشته ام بر می گردم به امیدها و آرزوها، به 3 سال تلاش و هزینه که روی باشگاه صنعت سنگ کرده ام، یاد کمالیان می افتم و حرف هایش و کارهایش و با خودم می گویم خدا به ورزش شهرضا رحم کند.

گهگاهی به استادیوم خالی می آیم. امروز هم آمدم طرف های عصر، باد خنکی از سمت کوه های سید محمد می وزید و یک دسته افغانی با سر و صدا پشت سر من بازی می کردند. با خودم می گویم شاید زبان ما و زبان مدیران یکی نباشد زیرا چیزی از حرف های همدیگر نمی فهمیم منتظر روزی هستم که هیاهوی فوتبال دوباره در این ورزشگاه پیر بلند شود زیرا فوتبال و شهرم را دوست دارم و می خواهم آن را در اوج ببینم. فکرم بیش از این قد نمی دهد. حالا اگر کسانی که به فکر ما باید باشند و نیستند و کمک نمی کنند لااقل شما کمک کنید.

مطالب مرتبط:

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید